Loucretia's

Δευτέρα, Αυγούστου 06, 2007

Μικρες Καλοκαιρινες Σκηνες

Θελω τοσα πολλα να γραψω για ολο αυτό το διαστημα που ελειψα αλλα ειμαι ηδη εδώ και μια ωρα μπροστα στην οθονη του υπολογιστη μου, χωρις να μπορω να πληκτρολογησω λεξη.
Από τη μια η κουραση που μου κλεινει τα ματια κι απ την άλλη οι συνεχεις εικονες που μου περνανε από το μυαλο, τα διαφορα μικρα και μεγαλα περιστατικα που συνεβησαν ολο αυτό το διαστημα.
Εδώ κι 1 μηνα που μενω στο νέο μου σπιτι μετα από πολυμηνες βασανιστικες εργασιες (μια γευση πηρατε στο περιβοητο ποστ «Ο γιος του εργολαβου») βιωνω και παλι τη χαρα του να ειμαι σε μονοκατοικια (κι ας εχω να πατησω 1 μηνα στη θαλασσα)


Εμπειρια 1η: Το Καλαθακι της Αμαλθειας.
Καταφθανει κάθε απογευμα από τον κηπο της γειτονισσας –μια τετραπερατη γιαγια, θα σας γραψω αναλυτικα καποια στιγμη γι αυτην- φορτωμενο με όλα τα καλουδια. Κορομηλα, βερυκοκα, ροδακινα, δαμασκηνα, αγγουρακια, πιπεριες και το κορυφαιο ολων, συκα! «Είναι βασιλικα» μου ειπε με καμαρι προχθες, οση ωρα ειχα μεινει αποσβολωμενη να τα κοιταζω. Και κάθε απογευμα καταφθανει νεα παρτιδα από ολοφρεσκα τεραστια συκα. Διαμαντια να μου χαριζαν, τετοια χαρα δεν θα εκανα.



Εμπειρια 2η: Ο Εθελοντης Γειτονας.
Εδώ κι ένα χρονο παρακαλουθει ενδελεχως τις εργασιες του σπιτιου, Εχει αποψη για τα παντα αλλα ταυτοχρονα προσφερεται να βοηθησει σε ότι χρειαστει. Προχθες το πρωι κοιμομουν αποκαμωμενη από τις δουλειες, κι ειχα ξεχασει ότι περιμενα τον μαστορα για να μου επισκευασει την αποθηκη. Δεν χρειαστηκε να ξυπνησω, μεσα στον υπνο μου ακουγα τον γειτονα που κανονιζε με τον τεχνιτη πως θα μπει η σκεπη, πως θα στερεωσουν τις σιδεριες, για αρκετη ωρα εφταναν στ’ αυτια μου σαν σε ονειρο, ηχοι από τρυπανια και τους δυο τους να δουλευουν μαζι. Όταν επιτελους εδεησα να σηκωθω, περασμενες δωδεκα, η αποθηκη ηταν ετοιμη, ο τεχνιτης ειχε φυγει κι ο εθελοντης γειτονας απολαμβανε το καφεδακι του στην αυλη του. Κανεις δεν μπηκε στον κοπο να με ξυπνησει, μαλλον μια γυναικεια παρουσια στα ποδια τους θα ηταν το λιγοτερο ενοχλητικη.





Εμπειρια 3η: Ησυχιαααα…..
Μα τι ησυχια είναι αυτή…στο δρομο που μενω δεν περνανε αυτοκινητα, παρα μονο αυτά των κατοικων. Ουτε φαναρια, ουτε ατυχηματα, ουτε βρισιδια από αγανακτισμενους οδηγους. Βεβαια, πολύ φοβαμαι ότι με τη δικη μας ελευση στη γειτονια, ολη αυτή η ησυχια θα παει περιπατο. Ηδη χθες, οι εντιμοτατοι φιλοι μου αποχωρησαν στις 6.30 το πρωι, αφου μεχρι εκεινη την ωρα επεμεναν να κατεβαζουν από το ιντερνετ τα πρωτα επεισοδια του «Ρετιρε», ξεσπωντας κάθε τρεις και λιγο σε ηχηρα γελια με τις ατακες και την ‘90’s αισθητικη του. Δεν ξερω κατά ποσο καταφεραν να κοιμηθουν οι γειτονες με τα ουρλιαχτα της Γιουλακη που τσακωνοταν με ολο το καστ του σηριαλ. Καλου κακου, εγω την επομενη μερα εμεινα εγκλειστη στο σπιτι, μη δινοντας κανενα σημειο ζωης, εστω κι αν αυτό μου κοστισε την απωλεια ενός ακομη καλαθιου με συκα.




Εμπειρια 4η: Δημιουργια…
Μετα από 6ετη πολυκατοικισια απραξια, ξαναθυμηθηκα το ταλεντο και την εφεση μου στις Καλες Τεχνες :-ΡΡ Το τι επισκευες, βαψιμο, μπογιατισμα, λουστραρισμα, συναρμολογηση, και μερεμετισμα εχω ριξει, δεν λεγεται. Χωρια που η καθημερινη ενασχοληση με τον κηπο και τα φυτα, είναι το μεγαλυτερο αγχολυτικο. Τερμα οι καταθλιψεις, η ανια, η βαρεμαρα (για την ωρα τουλαχιστον, αργοτερα δεν ξερω) Η τηλεοραση εχει πιασει αραχνες, το ιδιο και ο υπολογιστης μου. Κάθε βραδυ πεφτω κατακοπη, ουτε καν προλαβαινω να σκεφτω, να προβληματιστω, να αγχωθω, να με πιασουν οι εμμονες μου κι οι ανασφαλειες μου. Ερχεται αυτή η ευεργετικη κουραση και με στελνει κατευθειαν για υπνο.




Tip για τις γυναικες αναγνωστριες: Κοριτσια, αν αναρωτιεστε που πηγαν οι αντρες, σας εχω απαντηση. Καντε μια βολτα από το Praktiker και τ’ αλλα συναφη καταστηματα. Ειδικα στο τμημα των εργαλειων, διαδρομος κρουστικων δραπανοκατσαβιδων, θα συναντησετε ολες τις κατηγοριες των ανδρων. Διαλεξτε αυτόν που σας αρεσει, βεβαιωθειτε ότι δεν συνοδευεται απο συμβια και παιδακι κρεμασμενο στο καροτσι, παρτε το πιο αθωο και γλυκο σας υφος (aka Barbie) και ζητειστε του βοηθεια. Να ειστε σιγουρες ότι αμεσως θα σπευσει να σας μεταδωσει τις γνωσεις του και μη πτοηθειτε καθολου αν δειτε στα ματια του τη γνωστη εκφραση «Γυναικες….τι περιμενεις..». Αν δεν εχετε επιτυχια σ’ αυτόν τον διαδρομο, πηγαινετε στον διαδρομο με τις βιδες. Εκατομμυρια βιδες, αποκλειεται να βρειτε τη σωστη μονες σας. Ευτυχως κι εκει συχναζουν μονο αντρες (οι γυναικες πανε κατευθειαν στο τμημα με τις κουρτινες και τα κουζινικα), οποτε ισως φανειτε πιο τυχερες. Προσοχη, μην προσπαθησετε να κανετε αναφορα στο «Στριψιμο της Βιδας» του Χενρυ Τζαιημς, το πιθανοτερο είναι να σας παρατησουν συξυλη, παρεα με τους μεντεσεδες.

Αυτά για σημερα. Ηδη ξημερωσε κι αυριο περιμενω τον ηλεκτρολογο που για 308η φορα εχει βαλει αναποδα τις πριζες. Πλεον δεν «πριζωνομαι» με όλα αυτά, το εχω παρει αποφαση. Το μονο πια που με δαιμονιζει είναι ότι σε οσους αφηγουμαι τα βασανα που εχω υποστει ολο αυτό το διαστημα, ολοι μου απαντουν με τη γνωστη παροιμια: «αν δεν χτισεις κι αν δεν παντρεψεις, δεν καταλαβαινεις τι θα πει ζωη». Σας ικετευω, μη την ξανακουσω άλλη φορα αυτή τη παροιμια, γιατι θ’ αυτοκτονησω καταπινοντας ουπα των 8 χιλιοστων(κι όχι σουπα).

21 Comments:

Blogger oni said...

Καλορίζικο το σπίτι! Μα πού μένεις και έχεις τόση ησυχία; Τυχερή! Έχεις και γείτονα-βοηθό και περιπλανώμενη-γιαγιά-τροφώ. Τι άλλο να ζητήσει κανείς!

Τι είναι ούπα;
Άρχισα να αλλάζω γνώμη για το Praktiker. Να περάσω καμιά βόλτα...

6/8/07 8:52 π.μ.  
Blogger Loucretia said...

Οni ευχαριστω! Μενω σε μια απο τις τελευταιες ησυχες και κουκλιστικες γειτονιες της Αγιας Παρασκευης, να φανταστεις ουτε πολυκατοικια δεν υπαρχει στο δρομο. Προσωρινα ησυχη βεβαια, γιατι η αναπτυξη καλπαζει ραγδαια.
Το ουπα ειναι το πλαστικο περιβλημα της βιδας που βιδωνουμε στους τοιχους, για να ειναι πιο σταθερη. Μου φαινεται θ' αρχισω να σας κανω σεμιναρια, διακρινω ελλειψη γνωσεων και στα στοιχειωδη. Οντως, χρειαζεσαι επειγοντως μια εκδρομη στο Praktiker. ;-)

6/8/07 11:00 π.μ.  
Blogger Alexandros said...

Μεγειά! Καλορίζικο το νέο σπίτι dearest! Πολύ χαίρομαι που το ετοίμασες! :-)

Άντε και τώρα σου εύχομαι να καλοπαντρέψεις και τα παιδιά σου σύντομα! Χεχε! :-P

6/8/07 12:35 μ.μ.  
Blogger koulpa said...

Καλορίζικο.. χαχα πάντα έλεγα ότι τα μαστορέματα είναι πρώτης τάξεως ψυχοθεραπεία.. καλή συνέχεια.. κι αν έχετε απορείες μη δυστάσετε..:):)

6/8/07 5:41 μ.μ.  
Blogger An-Lu said...

Καλορίζικο και καλοστέριωτο!
Εγώ πάλι λέω: "Τρύγος,θέρος πόλεμος και μετακόμιση"!!!!!

6/8/07 7:09 μ.μ.  
Blogger Loucretia said...

-Alexandre darling, βιαζεσαι να με ξεκανεις;; :-ΡΡ Αν εισαι εδω τον 15Αυγουστο, κοπιασε κατα πανω ;-)
(αν φυσικα εχει ερθει το σαλονι, που το περιμενω εδω και 2 μηνες κι ακομα να φανει, αλλιως θα κατσουμε σαν τους Γιαπωνεζους)

-Koulpa, ειστε ο ανθρωπος μας!
Μολις χτες εστησα μονη μου ενα τραπεζακι για τον Η/Υ, απο το κομματι του παγκου της κουζινας που αφαιρεσε ο κατασκευαστης για να βαλει τον νεροχυτη, στο οποιο προσθεσα δυο μεταλλικα ποδια που αγορασα και βιδωσα μονη μου. Το στερεωσα και με σιδερογωνια στον τοιχο κι εγινε ενα γραφειακι θαυμα! Και που να σας μιλησω και για τις αλλες μου πατεντες που εχω δρομολογησει...
Παντως συνιστω ανεπιφυλακτα στους αναγνωστες αυτου του μπλογκ, να περασουν οπωσδηποτε απο το μπλογκ σας Το ημερολογιο του Ξυλουργου, εχουν πολλα να μαθουν!

-An-Lu, σ' ευχαριστω πολυ. Εγω παντως ευχαριστως ανταλλασσω τον τρυγο με τη μετακομιση !!

6/8/07 9:40 μ.μ.  
Blogger koulpa said...

Mπράβο μπράβο!!!(βρήκε ο γύφτος τη γεννιά του κι αναγάλιασε η καρδιά του..) Εσείς είστε προχωρημένη.. Πέστε μου, πέστε μου.. θα χαρώ να βοηθήσω σε οτιδήποτε.. Ζησε το μύθο σου στη χώρα της πατέντας.. ευχαριστώ για τη διαφίμηση..:):)

6/8/07 10:53 μ.μ.  
Blogger the ibt said...

Βίντεο Χρήστο, βίντεο!

7/8/07 2:46 μ.μ.  
Blogger provato said...

σε ικετεύω. ΣΕ ΙΚΕΤΕΥΩ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΛΕΙΣΩ ΜΑΤΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑ... πες μου πως είναι μία σούπα 8 χιλιοστών. Πληηηηηηηζ!

7/8/07 4:19 μ.μ.  
Blogger provato said...

και βέβαια, καλορίζικο το σπίτι, να είναι γεμάτο με όλα τα καλά του θεού! μπεεεε

7/8/07 4:20 μ.μ.  
Blogger Loucretia said...

Αμαν βρε Προβατουκο μου, ουπα λεμε κι οχι σουπα! Δες στο προηγουμενο σχολιο μου που σας παραπεμπω στο σαιτ του Ξυλουργου, εκει θα δεις και φωτο του ουπα(τ).
Σ' ευχαριστω για τις ευχες σου και το Σεπτεμβρη με τον κηδεμονα σου, θ΄αρχισω εγγραφες για σεμιναρια μαστορεματος :-ΡΡΡ

7/8/07 5:20 μ.μ.  
Blogger cristalin said...

Vre irthes kai egine Geitonaki mas? Pou iparxei stin agia paraskevi afto to paradeisenio meros pou perigrafeis? Giati egw sti mesi tis Agiou Ioannou adinato na to fantastw!

8/8/07 6:19 μ.μ.  
Blogger Idάκι said...

Καλέ!! Δεν μας είπες πώς είναι να κάνεις μπάνιο περικυκλωμένη από αυθεντικά Βόργια πλακάκια!! Τς τς!!

Ελπίζω να το θαυμάσω αυτοπροσώπως ;) Ούτε ένας μήνας έμεινε...

8/8/07 7:38 μ.μ.  
Blogger Idάκι said...

YΓ. Να πω ότι το τοπικό υποκατάστημα B&Q (το must για DIY στην Αγγλία) το έχω μάθει απέξω και ανακατωτά, ξέρω να σου πω πού είναι τα χρώματα και πού οι βρύσες, και ότι δεν με τρομάζουν τα ούπατ παρά μόνο όταν ο καλός μου διαβάζει ενδελεχώς την τελευταία μπροσούρα του μαγαζιού που ακούει στο φανταστικό όνομα Screwfix?

8/8/07 7:41 μ.μ.  
Blogger Loucretia said...

-Cristalin, στη μεση της Αγιου Ιωαννου; Jesus, φυγε γρηγορα απο κει!
Μενω παρα πολλα χρονια εδω, ηταν και το πατρικο μας αλλωστε, απλα για ενα διαστημα αλλαξοπιστησα με το Χαλανδρι και τωρα επεστρεψα παλι.
Οσο για τη γειτονια, αφου ηρθαμε εμεις παυει πλεον να ειναι ησυχη, αφου οπου παμε φερνουμε βουη κι ανταρα!

-Idακι, για την ακριβεια κανω μπανιο περικυκλωμενη απο ολα τα γνωριμα pets των μονοκατοικιων κι οχι μονο, μυρμηγκακια, αραχνουλες κι ολων των ειδων τα κολεοπτερα, για να μη σου πω οτι μεχρι προτινος εκοβαν βολτες απεξω κατι αρουραιοι μεγεθους τυραννοσαυρου! Με βλεπω να στηνω συρματοπλεγματα και ν' ακροβολιζομαι!

9/8/07 1:31 π.μ.  
Blogger alienlover said...

ΩΩΩ μεγειές μεγειές! Καλορίζικο madame Lou!!

είστε τυχερή που έχετε τέτοια γιαγιά δίπλα σας!! φτιάξτε της κι εσείς καμιά κρεπούλα, κανένα μπακλαβά, κατι τις τέλος πάντων! :ρ

9/8/07 8:22 μ.μ.  
Blogger Loucretia said...

Alienaki μου, σ' ευχαριστω πολυ! Τωρα τι να της φτιαξω της γιαγιακας που προχθες με κερασε χορτοπιτα με φυλλο που φυσικα ειχε ανοιξει μονη της...λες να πεταχτω μεχρι Εξαρχεια να της παρω καμια κρεπα σοκολατα; :-Ρ

10/8/07 9:30 μ.μ.  
Anonymous lifewhispers said...

Αντε καλοριζικο το σπιτι σου.Εισαι πολυ τυχερη ,εχεις ησυχια και καλους γειτονες,τι αλλο θελει κανεις ;)

10/8/07 11:40 μ.μ.  
Blogger SeaStavros said...

Καλορίζικο το σπίτι και να έχετε υγεία να το χαρείτε.Είναι πολύ ωραίο να φτιάχνεις και να χτίζεις σπίτι.
Αγία Παρασκευή και Χαλάνδρι.Γειτονιές που μεγάλωσα!! Τώρα εχουν αλλάξει αρκετά. Θυμάμαι στο Χαλάνδρι όταν μέναμε είχαμε πρόβατα και κοτέτσια.Τώρα περνάει η Αττική οδός!
Και πάλι καλορίζικο!!!

10/8/07 11:40 μ.μ.  
Blogger Loucretia said...

-Lifewhispers, βασικα αυτη τη στιγμη θελω ξεκουραση και money, money, money γιατι εχω ξεπαραδιαστει! Σ' ευχαριστω για τις ευχες σου :-)

-Seastavros, για την ακριβεια ανακαινιση στο παλιο σπιτι εκανα, στην ουσια ομως ηταν σαν να το εχτισα απο την αρχη. Οι παλιες γειτονιες ετσι ηταν, με προβατα και κοτετσια, αμυδρα θυμαμαι τα τελευταια προβατα της Αγιας Παρασκευης, υστερα ηρθαν οι εργολαβοι! Νασαι καλα για τις ευχες σου :-)

12/8/07 9:32 μ.μ.  
Blogger maria said...

Αχ ρε συ λουκριτία, τί ωραία που τα γράφεις! Απολαμβάνω να σε διαβάζω, μπράβο! μπράβο! Τώρα σε ότι αφορά το praktiker, ήθελα να πάω κι εγώ όταν μετακόμισα, αλλά ευτυχώς ανέλαβαν οι άντρες ξαδέρφια και έτσι δεν χρειάστηκε. Όμως πήγα και πήρα τη γνωστή (μάλλον σε όλους) πορτοκαλί θήκη με τα απαραίτητα εργαλεία (σφυρί και κάτι άλλα δεν ξέρω πως τα λένε) από το ΙΚΕΑ και όταν ήρθαν να μου φτιάξουν κάτι στην εξώπορτα, την έβγαλα από το ντουλάπι με καμάρι, την άνοιξα προσεκτικά και άκουγα τα σχόλια του στυλ "ω! τί ωραία θήκη", "ωραία, είσαι οργανωμένη" κλπ. Η Μαρία και η θήκη με τα εργαλεία της.

21/8/07 1:06 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Κύρια Είσοδος