Loucretia's

Κυριακή, Μαρτίου 12, 2006

Στο Μεγαρο με τον Παιδαρο (μερος 1ο)



Μερα 1η.
Το μηνυμα ηταν συντομο και σαφες.
« Παρασκευη,7.30 στο Μεγαρο»

Οσοι γνωριζουν τον ΡοζιΣανταλ, τον γνωστο καταραμενο λογοτεχνη, καταλαβαινουν πως ο μονος λογος που θα τον εκανε ν’ αφησει το λαγουμι οπου ζει εντοιχισμενος εδώ κι αιωνες, ηταν μια παρασταση στο Μεγαρο.
Ουτε ατομικη βομβα δεν τον ξεκουνα από κει μεσα. Καποτε επιχειρησαμε με δυναμιτακια να τον βγαλουμε εξω, αλλα το μονο που καταφεραμε ηταν να σπασουμε τις φοντανιερες της γειτονισσας του (δωρο του γαμου της) αιτια που την εκανε να τον μισησει και να τον καταραστει ακομα περισσοτερο.
Ετσι, οσοι ελαβαν το μηνυμα του, ηξεραν ότι αν ηθελαν να τον συναντησουν, θα ηταν εκει και πουθενα αλλου. Αυτό για μας συνεπαγεται το ανηλεες λουσιμο των οποιων μουσικων επιλογων του, γεγοντος που τον αφηνει παγερα αδιαφορο. Οποτε μπρος στον κινδυνο να τον ξαναδουμε μετα από δεκαετιες, αποφασισαμε οι εντιμοτατοι φιλοι του να τον συναντησουμε στο φουαγιε του Μεγαρου, ευχομενοι από βαθους καρδιας να μη θελησει να τον συνοδευσουμε και μεσα στην Αιθουσα Δημητρη Μητροπανου (Μητροπουλου για τους αδαεις)

Ερριξα μερικα σοκολατακια Μοτσαρτ στις τσεπες μου για να μπω στο κλιμα της βραδιας (και για να τον καλοπιασω μπας και μας δωσει κανενα κειμενο ακομα για το blog) και κατηφορισα με βαρια-το ομολογω-καρδια για το ραντεβου, μονολογωντας, «θα περασει κι αυτό, θα περασει κι αυτό».
Αμ δε που περασε.
Όπως πληροφορηθηκα, αμα τη αφιξει μου, η εκδηλωση αφορουσε διαγωνισμο Νεων Ελληνων Συνθετων και θα διαρκουσε ολο το τριημερο.

Μπρος γκρεμος και πισω Θωδη.

Ευτυχως την ωρα που εφτασα ειχε ηδη τελειωσει –ολως συμπτωματικα, τ΄ορκιζομαι -η παρουσιαση της πρωτης μερας κι ετσι πανευτυχης χωθηκα στο αυτοκινητο του παρεα με τους υπολοιπους κι οδευσαμε για τα θρυλικα Αγραφα (όχι τα βουνα, τα σουβλακια) που είναι η απολυτη φυσικη συνεχεια μιας μουσικης βραδιας στο Μεγαρο.
Στο δρομο, μας υποχρεωσε ν’ ακουσουμε Κωνσταντινο Βητα «μα που το βρηκες το cd;” “το κερδισα σε διαγωνισμο στο Mad-tv” απαντησε αταραχος ενώ προσπαθουσε ταυτοχρονα να πατησει μια γριουλα που περνουσε τρεμοντας τη διαβαση.

Οσο διαρκουσε το υψηλης αισθητικης φαγοποτι μας, σχολιαζαμε τα εργα που παιχτηκαν «σιγα την αβανγκαρντια» μουρμουραγε ο ΡοζιΣανταλ, ενώ την ιδια στιγμη ο «δικηγορινος» προσπαθουσε με εκφραση αηδιας να ξεσφηνωσει το καπακι από το τρισαθλιο λιγδιασμενο μπουκαλι της μουσταρδας για να την περιχυσει στο κοντοσουβλι του.
«Μα γιατι, δεν σου αρεσε ο τροπος που εμπαιναν ένα-ένα τα οργανα στη σκηνη;» τον ρωτησε ο Β. σκουπιζοντας το τζατζικι από την ηδη λεκιασμενη με τυροκαφτερη γραβατα του.
«Αυτά τα εκανε ο Χάυντ πριν 200 χρονια» μουγκρισε ο ΡοζιΣανταλ ρουφωντας οσο λαδι ειχε απομεινει στην παλαι ποτε χωριατικη σαλατα.
Αποφασισαμε να συνεχισουμε τη μουσικη μας διαμαχη σε παρακειμενη κρεπερι μιας κι ο σερβιτορος του σουβλατζιδικου παρουσιαζε ηδη τα πρωτα συμπτωματα υπερκοπωσης από το συνεχεις παραγγελιες μας.
Στην παρεα μας προστεθηκαν γνωστοι και μη εξαιρετεοι δημοσιογραφοι και κριτικοι κινηματογραφου κι η κουβεντα πηρε φωτια γυρω από τα δρωμενα του Μεγαρου («αμα δεν βαλεις μπισκοτο στη κρεπα σοκολατα, είναι σαν να μην εχεις ακουσει ποτε τον Μπαχ» «λιγες σταγονες Μπεηλυς στην λευκη σοκολατα ισοδυναμουν με σονετα του Σαιξπηρ» «να προτιμησεις εμενταλ, σκετος Βαγκνερ»)

Η βραδια ελαβε τελος όταν η κρεπομηχανη του μαγαζιου επαθε βραχυκυκλωμα κι ο Σ. ωρυοταν ότι ξεχασαν να βαλουν μπανανα στη κρεπα του.
Το ραντεβου ανανεωθηκε για την άλλη μερα στις 7.30 κ΄ εγω ξενυχτησα διαβαζοντας τα απομνημονευματα του Ζαμπετα.

(συνεχιζεται)

15 Comments:

Anonymous George Le Nonce said...

Χμμμμμ. Γραβάτα; Ήρθε κατευθείαν από το δικαστήριο ή το συνηθίζει;

12/3/06 7:33 μ.μ.  
Blogger Κοκοβιός said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

12/3/06 8:16 μ.μ.  
Blogger Κοκοβιός said...

Λου, την άλλη φορά να πας στο Μέγαρο Σαρόγλου. Με τους καραβανάδες καλύτερα συνενοείσαι, άσε που θα τρως και κοντοσούβλι στη μισή τιμή! :-ΡΡΡ
Άσε το Μέγαρο Μουσικής γι' αυτούς που δεν βλέπουν τα παϊδάκια ως Βαλκυρίες! :-ΡΡΡ

Η ντεκαντάνς σου δεν έχει όρια πια! :-ΡΡΡ

12/3/06 9:58 μ.μ.  
Blogger verbal said...

Στο Fame Story αλήθεια, τί ψήφισε ο Ρόζι αυτή τη βδομάδα;

12/3/06 10:01 μ.μ.  
Blogger Λαμπρούκος said...

Έπαιζε η Βίσσην στο Μέγαρο.
Και δε με το λαλήσατεν;;;

Ντροπή...

Αυτός ο Χαυντνις ποιος είναι. Ο Θείος της Χάιντι?

13/3/06 12:12 μ.μ.  
Blogger Idάκι said...

Α εντάξει, συμπορευθήκαμε το Σάββατο δηλαδή - εσείς στο Μέγαρο, εγώ στο νο1 ελληνάδικο της ΒΔ Αγγλίας, εσείς σουβλάκια κ κρέπες, εγώ κεμπάπ και γαλακτομπούρεκο, και όλα τα Αραβικά Εμιράτα παρέα να μιλάνε ελληνικά κ να χορεύουν ζεϊμπέκικο. Ακόμη πονάει η κοιλιά μου από τα γέλια όταν γύρισε ο ένας και είπε "Σκάσε ηλίθια μ'έχεις πρήξει πια" σε μιά φίλη, με άψογο ελληνικό αξάν και ύφος!

Η Ρόζι εκτάκτως στην Αθήνα και δεν είμαι εκεί να μπερδέψουμε τα ξημερώματα;! Κλαψ...

13/3/06 12:52 μ.μ.  
Blogger Loucretia said...

George, ηρθε κατευθειαν απο την ΑΔΑΕ (Αρχη Διασφαλισης Απορρητου Εντραδων)

Κοκ, σημειωνω να σου στειλω τον Μεγαριτη να σε περιλαβει που τολμησες ν΄αμφισβητησεις τις ευγενεις μουσικες μου προθεσεις! (btw, στο Μεγαρο Σαρογλου σερβιρουν γαρδουμπες;) :-ΡΡΡ

verbal, ο Ροζι ψηφισε Καραφωτη, τωρα του κανουμε εντατικα να προλαβει και τη ψηφοφορια του Περικλη.

Λαμπρουκο μου, αμα ηξερα ποιος ηταν ο Χαυντν θα εκανα καριερα διπλα στον Φραγκουλη!

Ιd, εκμαυλισες και τους σαουδαραβες βρε θηριο;;; σε λιγο θα αφηνουν και comments στο blog μας :-ΡΡ

13/3/06 6:02 μ.μ.  
Anonymous george Le Nonce said...

Λουκρητία μου, πες του καμιά καλή κουβέντα και σου υπόσχομαι να σε συνοδεύω σε όλα τα μέγαρα του κόσμου μαζί με ζεύγος εικοσιπενταετών παίδαρων που τα κάνουν όλα!

13/3/06 7:41 μ.μ.  
Blogger kourasmeni said...

χαχαχα Λουκρητία πάρα πολύ καλό το κείμενο! Και τα "απομνημονεύματα του Ζαμπέτα"... τα αγαπημένα μου! Άααααααααααλα... :)

14/3/06 2:24 π.μ.  
Blogger verbal said...

Άσχετο, αλλά ήθελα κάπου να το πω και δεν έχεις κάνει ακόμη θέμα Euroβισηon, οπότε...

M'αυτό το Feel the Party που έχουν βάλει πάνω δεξιά στη ΝΕΤ, θέλουν να μας πουν κάτι για το Welcome to the Party και τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας;

14/3/06 10:38 μ.μ.  
Anonymous zoetic said...

ασχετη ερωτηση:δεν μπορω να σχολιαζω τους bloggers χωρις να εχω δικο μου blog? [διαβασα το προφιλ σου]

ασχετο σχολιο: μ αρεσουν οσα γραφεις :-)

16/3/06 8:27 μ.μ.  
Blogger Κοκοβιός said...

Τι θα γίνει μανδάμ; Θα γράψετε καμμιά φορά και το β' μέρος;
Άνοιξε η μέση μας στο περίμενε, εδώ στο φουαγιέ του Μεγάρου.
Έχω δει όλες τις κρεπαρισμένες grandes dammes των Αθηνών!
Τόση Λόλα Ζολώτα ούτε στο εχθρό μου πια!! :-ΡΡΡΡ

16/3/06 9:35 μ.μ.  
Blogger Loucretia said...

Κοκ, αντι να εισαι ευχαριστημενος που ειδες και τις συμμαθητριες σου, μιλας κι απο πανω :-ΡΡΡ

zoetic, πολλα blogs δεχονται comments μονο απο bloggers, εξου κι ο λογαριασμος μου, εμεις εδω ειμεθα ξεφραγο αμπελι, απο ανωνυμοι μεχρι Κοκοβιοι κανουν σχολια ;-)

Verbal, την Eurovision θα τη δουμε σπιτι σου ειπαμε;;;

Kourasmeni, χαιρομαι οταν ξεκουραζεσαι με τα κειμενα μας (ετσι για να σκασει ο Κοκοβιος απο τη ζηλεια του) ;-)

George dear, νομιζω οτι αυτος ειναι ενας δικαιος διακανονισμος, ειμαι απλος ανθρωπος τελικα ;-)

Ζητω συγγνωμη για τη καθυστερηση του 2ου μερους, αλλα στο Μεγαρο μου προεκυψε κι αλλος παιδαρος (εχμ..)κι εντρυφησαμε στον Χαϋντν....(εχμ..)
Οσονουπω κοντα σας.

18/3/06 12:45 π.μ.  
Blogger Κοκοβιός said...

Τι να κάνουμε χρυσό μου, τουλάχιστον οι δικές μας συμμαθήτριες ζούνε ακόμα! :-ΡΡ
Δεν είναι του 1900 σαν τις δικές σου που θα κάνουν πάρτυ μόλις σε βρουν στην κόλαση! :-ΡΡΡ
Και εννοείται ότι ένας Κοκοβιός ποτέ δεν σκάει από τη ζήλεια του! Ούτε υπάγεται στην κατηγορία "μπάτε σκύλοι".
Η κατάρα μου θα σε κυνηγάει για πάντα! :-ΡΡΡΡ

18/3/06 5:11 μ.μ.  
Blogger Loucretia said...

Ζουμερο αγορι, την εβαψες! Εγω δεν προκειται να σε καταραστω, εχω κατι καλυτερο, ενημερωσα τις συμμαθητριες μου για την υπαρξη σου και τα "χυμωδη χειλη σου" και σου ερχονται σουμπιτες, χοχοχοχοχοχο! Καλα ξεζουμισματα....εεε..ξεμπερδεματα, ηθελα να πω :-ΡΡΡΡ

18/3/06 10:56 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Κύρια Είσοδος