Loucretia's

Κυριακή, Μαρτίου 30, 2008

Η Ιστορια Μιας Καρφιτσας

Η ιστορια ξεκινησε ενα βραδυ Τριτης πριν δυο μηνες περιπου. Ετυχε να βλεπω με τη κορη μου το σηριαλ "Υπεροχα Πλασματα", γελουσαμε με τις ατακες της πρωταγωνιστριας που τα ειχε φτιαξει με νεοτερο της delivery boy ("μα ποτε επιτελους θα βρω εναν αντρα να θυμαται το ΜΙΝΙΟΝ;") και καποια στιγμη στο διαφημιστικο διαλειμμα πηγαινω στη κουζινα. Δεν περνανε λιγα λεπτα κι ακουω τη κορη μου να μου λεει οτι αρχισε το σηριαλ, δεν δινω σημασια, οποτε σε λιγο τη βλεπω να ερχεται τρεχοντας:
- "Εχασες" μου λεει "επρεπε ΕΣΥ να δεις αυτη τη σκηνη!"
- "Ποια σκηνη;"
- "Ο νεαρος για να συμφιλιωθει με την πρωταγωνιστρια της εκανε δωρο μια καρφιτσα με τη Mary Poppins! Ηταν πανεμορφη, εσενα θα σου αρεσε πολυ!"
- "Εεεε οοοοοχιιιιιι!"

Ορμαω στο σαλονι, αλλα δεν προλαβα να δω τιποτα, ειχε τελειωσει η σκηνη. Η κορη μου, ξεροντας οτι η Mary Poppins ηταν η αγαπημενη μου ταινια, προσπαθησε να με παρηγορησει, αλλα εγω πλεον ειχα ξεσηκωθει. ΘΕΛΩ ΚΙ ΕΓΩ ΚΑΡΦΙΤΣΑ ΤΗΣ MARY POPPINS!! KAI TH ΘΕΛΩ ΤΩΡΑ!!



Παιρνω αμεσως τον Σ. τηλεφωνο, "ωραιοι φιλοι ειστε, τοσα χρονια, ουτε μια καρφιτσα δεν μου εχετε χαρισει, αφου ξερετε τι αδυναμια εχω σ' αυτη τη ταινια, μπλα, μπλα, μπλα..." "Καλα τι επαθες ξαφνικα" με ρωτα απορημενος, του εξηγω τη σκηνη στο σηριαλ "καλα να παθετε με τις βλακειες που βλεπετε" μου απαντα αταραχος.

Δεν πτοουμαι ομως, βρισκω τον Δ. στο MSN κι αρχιζω παλι το ιδιο τροπαρι, μονο που αυτη τη φορα απαιτω να ψαξει να μου βρει που πουλιεται αυτη η καρφιτσα. "Δε μου λες" μου απαντα "αποκτησαμε τωρα νεα εμμονη μετα τα παγακια;" "ΝΑΙ, ΑΠΕΚΤΗΣΑ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΑΜΕΣΩΣ ΑΥΤΗ ΤΗ ΚΑΡΦΙΤΣΑ! ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΣΧΟΛΙΑ!" Δεν προλαβα να αποσωσω τη φραση μου και μου κατεβασε δεκαδες links με τις καρφιτσες που ζητουσα. Για αρκετη ωρα ψαχναμε ποιο σχεδιο μου αρεσε και τελικα βρισκω μια στο e-bay. Ελα ομως που ουτε εγω ουτε ο Δ. ειχαμε πιστωτικη καρτα, οποτε επρεπε να βρω εναν τροπο να την παραγγειλω.

Απευθυνομαι στον Ι. που ξερω οτι ψαχνει στο e-bay, "θα σου πω κατι" του λεω "αλλα μεταξυ μας, θελω να μου παραγγειλεις αυτο εδω απο το e-bay, χωρις να το σχολιασεις" και του δινω το αντιστοιχο link. Ο Ι. με τη γνωστη αταραξια του, το βλεπει, δε σχολιαζει απολυτως τιποτα και μου απαντα "Οκ, αλλα πρωτον, νομιζω οτι εχω ξεχασει τον κωδικο μου και δευτερον δεν ξερω αν το στελνουν Ελλαδα". Επιμενω να προσπαθησει να θυμηθει, οσο δυσκολο κι ακουγεται αυτο για εναν Ιχθυ και μου υποσχεται να ψαξει για τη παραγγελια.

Περνουν οι μερες, εμενα τα ματια μου εχουν παρει ηδη το σχημα της ομπρελας της Mary Poppins, αλλα καρφιτσα δεν βλεπω. Και ξαφνικα, μου ερχεται η φαεινη ιδεα! Μα πως δε το σκεφτηκα εξαρχης;; Αυτος που θα κατανοουσε απολυτα τον διακαη ποθο μου για τη καρφιτσα και θα μπορουσε να μου τη φερει αμεσως δεν ηταν αλλος απο τον iBlog, που σπουδαζε στην Αγγλια κι επιπλεον ειχε προσφατα δει το musical σε θεατρο του Λονδινου κι ειχε κατενθουσιαστει.

Το ιδιο βραδυ, τον περιμενα στο MSN "σε θελω για μυστικη αποστολη" του λεω, "στη διαθεση σας Λουκρητια, τι εχουμε;" Του εξηγω περιληπτικα τι θελω, χωρις ομως να του αναφερω το λογο, υποσχομενη οτι θα του πω περισσοτερες λεπτομερειες μολις ελθει Ελλαδα με την καρφιτσα στο χερι (αν ειχατε διαβασει την κριτικη που εκανε στο blog του για το σηριαλ "Υπεροχα Πλασματα" θα καταλαβαινατε γιατι απεφυγα να του εξηγησω, δεν αντεχα νεα ξεφωνητα, ειδικα απ αυτον). Εννοειται πως ο iblog ενθουσιαστηκε με την αποστολη που του ανεθεσα και μου υποσχεθηκε οτι θα την εχω συντομα.

Ελα ομως που σπαει ο διαολος το ποδαρι του και την επομενη μερα, εκει που ετρωγε στο δωματιο μιας φιλης του, θελησε να δει κατι απο Ελλαδα και η φιλη του το μονο που ειχε προχειρο εκεινη την ωρα ηταν ενα επεισοδιο των "Υπεροχων Πλασματων" και ναι....μαντεψτε ποιο...! Κοντεψε να πνιγει ο iblog οταν ειδε την επιμαχη σκηνη και την επομενη μερα με περιελαβε "Ωστε γι αυτοοοοοο μου θελατε τη καρφιτσαααααααα, σας καταλαβααααα, μα δε ντρεπεστε να βλεπετε αυτο το σηριαλλλλλλ;;;"

Αντε τωρα να του εξηγησω οτι το εχω δει ολες κι ολες 2 φορες, μια και σπανια πια βλεπω τηλεοραση κι αυτο οταν εχει προβλημα η Adsl μου... Τον αφησα να ωρυεται για κανενα τεταρτο (εκανα την αναγκη φιλοτιμο) και στο τελος του ειπα με γλυκο και μελισταλλακτο υφος "Οκ, σκασε και φερτη!"
Συμφωνησαμε μαλιστα, μιας και ο ιδιος δεν ηθελε λεφτα, να τον κερασω το αγαπημενο του γλυκο στο πρωην Zonar's.

H πολυποθητη μερα επιτελους εφτασε, ο iblog λογω Καθολικου Πασχα, κατεφθασε περιχαρης στην Ελλαδα και μου παρεδωσε το αντικειμενο του ποθου μου τραγουδωντας το "Α Spoonful of Sugar" και οπως βλεπετε φιγουραρει ηδη στο πετο μου, στη παρακατω φωτογραφια:



Και εξισου περιχαρης, καταβροχθισε μετα απο λιγες μερες το αγαπημενο του γλυκο "πουγγι"- αφου το απαθανατισε πρωτα- σε ειδικη τιμητικη βραδια στο Ζonar's, κατω απο τις παροτρυνσεις των παρευρισκομενων "φατο επιτελους να μη το βλεπουμε γιατι κανουμε και νηστεια!" Αν ο μετρ του εστιατοριου διαβασει αυτο το ποστ, θα του λυθουν οι αποριες γιατι τοσα φλας σ΄αυτο το τραπεζι εκεινο το βραδυ...



Περιττο να αναφερω οτι κανεις μεχρι τωρα δεν πιστευε οτι μιλουσα σοβαρα οταν ελεγα οτι θελω τη καρφιτσα, ομως ας θυμηθουμε το πασιγνωστο "οταν κατι θελεις πολυ, ολοι οι φιλοι σου -κι οχι το συμπαν- συνωμοτουν να το αποκτησεις". Ελπιζω συντομα να αποκτησω κι αλλες καρφιτσες της Mary Poppins, αλλα θελω να μου ελθουν χωρις να το περιμενω.... ;-)



Υ.Γ. Just a spoonful of sugar helps the medicine go down,the medicine go down...

20 Comments:

Blogger PAVLOS said...

Καλημερούδια!!!
Είδες τελικά οι φίλοι?

30/3/08 10:26 π.μ.  
Blogger the ibt said...

In the most delightful way.

30/3/08 4:14 μ.μ.  
Blogger the ibt said...

P.S. Καλά στα είπε ο Σ.. Με τις μαλακίες που πάτε και βλέπετε.

Εγώ πάντως, αν και πιο μικρός από τον υποτιθέμενο γκόμενο του τρολ, το θυμάμαι πολύ καλά το ΜΙΝΙΟΝ. Κυρίως τη μυρωδιά του νάιλον από τις σχολικές τσάντες, κάθε Σεπτέμβρη.

30/3/08 4:18 μ.μ.  
Anonymous Eman said...

Ωραία, τώρα έχουμε και τη καρφίτσα για να μας σταμπάρουν. Δε μας έφταναν τα παγάκια και οι ελιγμοί για να πετύχουμε όλες τις λακούβες του δρομου.

30/3/08 6:14 μ.μ.  
Anonymous idάκι said...

ΚΑΛΑ ΜΑΡΗ ΕΜΕΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΕΚΡΑΖΑ ΚΙΟΛΑΣ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΜΕ ΣΚΕΦΤΗΚΕΣ!!! ΚΑΙ ΘΑ ΕΠΑΙΡΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΜΙΑ!!

ΑΡΓΚΚΚΚ!!!

ΥΓ. ΝΑΙ CAPS ΣΥΓΧΙΣΤΗΚΑ ΤΩΡΑ!!!

30/3/08 9:24 μ.μ.  
Blogger Alexandros said...

Supercalifragilisticexpialidocious!
:-P

30/3/08 9:37 μ.μ.  
Blogger Loucretia said...

-Καλησπερουδια Pavlos, γι αυτο ειναι οι φιλοι, σου βγαζουν τη ψυχη αλλα σ' αποζημιωνουν!

-the ibt, σε λιγο θα μας πεις οτι θυμασαι και τον "Αγνωστο Πολεμο" :-ΡΡ

-Eman, "rainy days, cloudy days or sunny days? Which do you like?"

-Idακι, γιατι μου συγχιζεσαι;; αφου ο iblog πηγαινει καθε Σ/Κ στο Λονδινο κι ηταν ευκολο να μου τη παρει απο το θεατρο, γι αυτο το σκεφτηκα, απο την αλλη θα ερχοταν συντομα Ελλαδα, οποτε βολευε, παντως την επομενη φορα δεν θα μου γλυτωσεις! ;-)

-Alexandros, wowwww! ;-Ρ

30/3/08 10:58 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Εγω πάντως σε περιμενω...

30/3/08 11:13 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Βλέπω αλλαγές στη σελίδα σας.
Σήμερα σας αφιερώνω το

http://www.youtube.com/watch?v=IBJTNx5qrVU

Ελπίζω να σας αρέσει

Γιαννης

30/3/08 11:26 μ.μ.  
Anonymous Home Theater said...

Hello. This post is likeable, and your blog is very interesting, congratulations :-). I will add in my blogroll =). If possible gives a last there on my blog, it is about the Home Theater, I hope you enjoy. The address is http://home-theater-brasil.blogspot.com. A hug.

31/3/08 9:50 π.μ.  
Blogger lovething said...

Το γλυκό της φωτογραφίας το φάγατε?? Είναι τόσο καλοστημένο που θα δυσκολευόμουν να κάνω την αρχή! Αχ αυτό το ΜΙΝΙΟΝ μας έχει σημαδέψει όλους. Εγώ τρελαινόμουν με τις κυλιόμενες σκάλες. Πήγαινα πάνω κάτω και ζητούσα να βάλουμε και σπίτι μας! Καλησπέρα :)

31/3/08 2:47 μ.μ.  
Blogger An-Lu said...

Καλά σου έκατσε η φάση!
Με γειά!
;-)

31/3/08 6:02 μ.μ.  
Blogger Loucretia said...

-Γιαννη, φυσικα και μας αρεσε! :-)))

-Lovething, για την ακριβεια, το γλυκο δεν το φαγαΜΕ, αλλα το ΕΦΑΓΕ ολο μονος του!! Κι ηταν οντως τοσο λαχταριστο! :-)

-Αn-Lu, ευχαριστω πολυ και να μου ευχηθεις και στις επομενες! ;-)

31/3/08 7:30 μ.μ.  
Blogger fevis said...

Σούπερ η καρφίτσα και ακόμα πιο σούπερ τα Υπέροχα Πλάσματα.. Και άσε τον κοσμο να λέει....:-)

1/4/08 10:10 π.μ.  
Blogger kanataki said...

μωρέ δε λες καλά που ήθελες καρφίτσα Μαίρη Πόππινς και όχι παγάκια σε σχήμα καρφίτσας Μαίρη Πόπινς??

ακόμα θα έψαχνες Ι Κ Μ Λ Γ για να σου τα βρουν!!

2/4/08 2:04 μ.μ.  
Blogger Loucretia said...

-Κανατακη, μου εβαλες ιδεες τωρα, αχαχαχ! Εκεινο το ΙΚΜΛΓ μηπως να μας το ανελυες;;

-Fevis, τους αφηνω να λενε, αλλωστε οι περισσοτεροι επικριτες του, το βλεπουν κρυφα! ;-))

3/4/08 4:31 μ.μ.  
Anonymous Eman said...

Ι Κ Λ Γ Ψ Ω είναι τα αρχικά των ατόμων που έψαξαν ωσάν τα λαγωνικά για να εντοπίσουν καρφίτσες.

Λεω εγω τώρα, μπορεί να κάνω και λάθος.

[ωραία, τα αρχικά πήραν τα 15' δημοσιότητάς τους. Να δούμε τα υπόλοιπα γράμματα τι θα λάχουν]

3/4/08 6:06 μ.μ.  
Blogger Loucretia said...

Σου'χει λαχει, σου 'χει λαχει...:-Ρ

4/4/08 10:08 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Θέλω κι εγώωωωωωωωωω:(((((((((((((

Trelokampero

6/4/08 8:36 μ.μ.  
Blogger alienlover said...

iblog, κι εσεις αυτό το γλυκό; οποία σύμπτωσις!

μεγεία η καρφίτσα Δούκισσα και με το καλό και οι επόμενες που θα λάβετε!

9/4/08 9:19 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Κύρια Είσοδος