Loucretia's

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 07, 2007

Γιατι μονο "ζωντοχηρες" κι οχι "ζωντοχηροι";


Διαβασα προσφατα το ποστ του Athanassiou για τις ζωντοχηρες (με το οποιο διασκεδασα κι ουδολως θυμωσα, γιατι απλουστατα ηταν μια αντρικη ματια στο συγκεκριμενο θεμα) και την αμεση απαντηση της Composition Doll (η οποια αποκατεστησε τη «χαμενη μας τιμη» και φωτισε μια άλλη πραγματικοτητα) καθως και τον σχετικο διαλογο που αναπτυχθηκε στα comments. Μου δημιουργηθηκαν ομως καποιες αποριες τις οποιες θα προσπαθησω ν’ απαντησω:

1) Γιατι αποκαλουν τις χωρισμενες «ζωντοχηρες»;

Μα είναι προφανες, για να μας υπενθυμισουν το ποσο τυχερες ειμαστε που μας αφηνουν να ζουμε και δεν μας αποτεφρωνουν όπως Ινδια.

2) Γιατι τους αντιστοιχους αντρες δεν τους αποκαλουν «ζωντοχηρους»;

Γιατι απλουστατα αφ’ ενός μεν δεν αντιμετωπιζουν το διλημμα της αποτεφρωσης αφ’ ετερου δεν θεωρουνται αντρες χωρισμενοι, αλλα «αντρες-προσωρινα-ελευθεροι» (το γιατι, θα το δειτε παρακατω)

3) Γιατι βλεπουμε μονο "ζωντοχηρες" κι όχι "ζωντοχηρους";

Που κυκλοφορουν οι χωρισμενοι αντρες, που συχναζουν, γιατι δεν τους συναντουμε ποτε; Αφου είναι μαθηματικως βεβαιον, ότι σε κάθε χωρισμενη γυναικα αντιστοιχει κι ενας χωρισμενος αντρας, πως γινεται κι είναι παντα λιγοτεροι και παντα εξαφανισμενοι; Τι στο καλο, σε λαγουμια κρυβονται; Από προσωπικη μου εμπειρια, εχω να πω ότι όλα αυτά τα χρονια που ειμαι διαζευγμενη, ελαχιστους συναντησα, ενώ αντιθετα εχω γνωρισει παρα πολλες χωρισμενες γυναικες σε ολους τους χωρους και σε ολες τις δραστηριοτητες. Ας επιχειρησω να δωσω καποιες απαντησεις σε ένα υποθετικο γκαλοπ που εγινε μεταξυ των ενδιαφερομενων μερων:

Απάντηση Χωρισμενων Γυναικων: «Λοιπον φιλεναδα, αν θες να συναντησεις ζωντοχήρους, στησου εξω από τις εκκλησιες. Θα τους δεις ν’ ανεβαινουν τα σκαλια περιχαρεις, εχοντας διπλα τους ένα καινουργιο ταιρι (στη πλειοψηφια κατά πολύ νεοτερο τους). Δεν αντεχουν παιδι μου τη μοναξια, τα απλυτα πιατα, τα ασιδερωτα πουκαμισα και το αργοτερο μεσα σε 2 χρονια ξαναπαντρευονται. Είναι και ησυχοι γιατι εχουν παρκαρει τα παιδια κι όλα τους τα προβληματα σε μας, δινουν που κ’ που καμια διατροφη (αν τη δινουν κι αυτή) οποτε ποιος ο λογος να μη φτιαξουν νεα οικογενεια; Και μη νομιζεις ότι μεχρι να ξαναπαντρευτουν μενουν τελειως μονοι τους, ολο και καποια φιλευσπλαχνη θα βρεθει για να συζησει μαζι τους και να τους παρηγορησει «για οσα περασαν διπλα στη μεγαιρα». Αλλωστε οι αντρες είναι σαν το parking. Μολις τους ξεπαρκαρει μια γυναικα, αμεσως καταλαμβανει τη θεση της καποια άλλη. Οποτε αδικως ψαχνεις!»

Απαντηση Χωρισμενων Αντρων: «Που να μας δεις κυρα μου; με αφηνει «η άλλη» με τις διατροφες της και τις απαιτησεις της να παρω ανασα; Ολο λεφτα, λεφτα, λεφτα, μου ζηταει. Ολημερις κι ολονυχτις δουλευω για να τα βγαλω περα κι ένα Σαββατοκυριακο που εχω ελευθερο πρεπει να παω τα παιδια στα Goodys και στα σινεμα. Ασε με τωρα, με φωναζει ο διευθυντης, οριστε πηγε 9 το βραδυ κι ακομα να τελειωσω την εκθεση που μου ζητησε, και μετα μου λες εσυ για κοινωνικη ζωη, εγω την ελευθερια μου ηθελα κι εχω γινει χειροτερος κι από σκλαβος! Το πολύ-πολύ να παω στο γηπεδο ή να πιω ένα κρασι με τα φιλαρακια απο το στρατο, ενώ η κυρια, ολο εκδρομες και ταξιδακια!»

Απαντηση Μαμαδων: «Εδώ το εχω το αγορακι μου, γυρισε παλι στο σπιτακι του γιατι σα τη μανα καμια δε σε ποναει, αχ στα ΄λεγα εγω αλλα δεν με ακουγες, σε τυλιξε η αχαίρευτη, την εκανες κυρια και τωρα τη πληρωνεις κι από πανω, τι να σου φτιαξω κανακαρη μου για μεσημερι, φρικασε ή στιφαδο, δε πιστευω το βραδυ ν΄αργησεις, εδώ θα σε περιμενω να δουμε παρεα τη Νικολουλη, ασε τα ρεμαλια τους φιλους σου, ολο στα μπαρ σε παρασερνουν και θα σε τυλιξει παλι καμια, φυσαει σημερα, να βαλεις τη ζακετουλα σου μη κρυωσεις, και μη ξεχνας, μονο η μανουλα σ’ αγαπαει, ακους;»

Απαντηση Πεθερων: «Τον συμμαζεψα στο σπιτι, σωγαμπρο τον εχω, τον πλενω τον ταίζω μπας και φιλοτιμηθει να ξαναγυρισει στη κορη μου, ντροπης πραγματα πια, ρεζιλι γιναμε στη γειτονια, τι να πω και στους συγγενεις, αυτή η θεια η Μελπομενη ολο μπηχτες μου ριχνει «σηκωσε μπαϊρακι η προκομμενη σου και θελει ελευθεριες, εμεις στα χρονια μας κορωνα στο κεφαλι μας τον ειχαμε τον αντρα» αλλα κι αυτή η δικια μου, αγυριστο κεφαλι, βαλε μαρη λιγο νερο στο κρασι σου, κανε και τα στραβα ματια, τιποτα αυτή, θελει λεει να ξαναβρει τον εαυτο της, ασε με παιδακι μου, ασε με στον καϋμο μου…»

Εννοειται πως οι παραπανω απαντησεις αφορουν αποκλειστικα την ελληνικη πραγματικοτητα (που οσο ναναι, εναν σχετικο ρατσισμο τον εχει ακομα απεναντι στις χωρισμενες), δεν είναι απολυτα αντιπροσωπευτικες γιατι το θεμα «διαζυγιο» εχει τοσες παραμετρους και τοσες διαφορετικες καταστασεις, οσοι και οι κοκκοι της αμμου και μοναδικο σκοπο εχουν να διασκεδασουν τα οσα συμβαινουν μετα από ένα χωρισμο. Παρ’ όλα αυτά, αντρες και γυναικες, πυροβολειστε αφοβα!

Υ.Γ. το ποστ αυτό ξεκινησε να γραφεται πριν λιγες μερες, διακοπηκε πολλες φορες από παρεμβασεις του στυλ «ρε μανα, επλυνες κανενα σωβρακο;», «τι μαγειρεψες για σημερα;» «σου υπενθυμιζουμε ότι στο ψυγειο κατοικουν μονο παγακια», «θα σηκωθεις καμια φορα από το pc να δουμε τα μεηλς μας;» «πηρες τον υδραυλικο ή προτιμας τους καταρρακτες της Βικτωρια σε αποκλειστικη εμφανιση στο μπανιο μας;»

Ποιος ειπε ότι είναι ευκολο να εισαι μανα, διαζευγμενη και blogger;

20 Comments:

Blogger un certain plume said...

Ινδία και πάλι Ινδία.

7/2/07 10:36 μ.μ.  
Blogger Loucretia said...

Αμαν χρυσε μου, δε στεγνωξε το μελανι κι αναψες αμεσως θρακα; :-Ρ

7/2/07 11:12 μ.μ.  
Blogger Μαύρος Γάτος said...

Ζωντοχοίροι ίσως;;;;;

Όινκ όινκ;;;;;

Σ;)))))))

Σε κλείνω γιατί μόλις πήρε η μητέρα μου να με ρωτήσει γιατί άργησα - φυσικό είναι ν ανησυχεί, ένα μικρό γα΄τιο 36 Μαΐων είμαι μόνο... Σ;α(((

7/2/07 11:47 μ.μ.  
Blogger Loucretia said...

Προσωπικα, δεν θα τους αποκαλουσα ποτε ετσι. Αλλο αν η ελληνικη γλωσσα τους εκδικειται εμμεσως :-ΡΡΡ

8/2/07 12:01 π.μ.  
Anonymous Ζώσα Χείρα said...

Κι αν δεν ανεβαινουν τα σκαλιά της εκκλησίας στη σκιά μιας άλλης, είναι γιατί απέκτησαν νέο σπιτικό τον Οικο του Θεού.. το βεβαιώνουν και τα τόσα κομποσκίνια που κυκλοφορούν πλεον σε χιλιάδες ανδρικά χέρια..αλλά κι εγώ.

Οι διαζευγμένοι είναι παιδιά άμεσης υιοθέτησης και χωρις γραφειοκρατικές διαδικασίες.
Οι διαζευγμένες είναι παιδιά άμεσης απόρριψης και με σατανικές διαδικασιες. Ακόμα και οι παντρεμένες φίλες τους τις τρεμουν σα το Σατανά.

Προτείνω ένα μαζικό παρτυ εξορκισμού διαζευγμένων θηλυκών

8/2/07 12:53 π.μ.  
Blogger Klearchos said...

Γιατί όχι αγριόχοιροι;

8/2/07 11:52 π.μ.  
Blogger An-Lu said...

Ρεαλιστικότατη σας βρίσκω Κοντέσσα!

8/2/07 1:25 μ.μ.  
Blogger tifoeus said...

Χαίρε μάνα, διεζευγμένη, blogger και Β-οργία!

8/2/07 1:27 μ.μ.  
Blogger Loucretia said...

-Ζωσα Χειρα, respect!

-Κλεαρχε, θες να πεις οτι αγριεψαν απο το διαζυγιο;; :-Ρ

-An-Lu, μα και με τον ρομαντισμο εχω παρει διαζυγιο ;-)

-Tifoeus, χαιρε και σε σενα :-)

8/2/07 6:15 μ.μ.  
Blogger passer-by said...

Φυσικά και υφίσταται το είδος "χώρισα και κάνω τρέλες" καθώς και το είδος "χώρισα και χρειάζομαι επειγόντως άντρα, κατά προτίμηση σύζυγο", αλλά δεν είναι αντιπροσωπευτικό και οι υπόλοιπες το θεωρούν και κομματάκι γραφικό.

Την χειρότερη άποψη για τις "ζωντοχήρες" την έχουν εκείνες οι παντρεμένες που νιώθουν ανασφαλείς.

Οι υπόλοιποι άνθρωποι δε γνωρίζουν καμιά "ζωντοχήρα", παρά μόνο έχουν φίλη, συνεργάτιδα, μητέρα, σχέση, γειτόνισσα, παρέα, συνταξιδιώτισσα κλπ κλπ και καμιά φορά πάνω στην κουβέντα θυμούνται ότι έχει χωρίσει, γιατί κατά τα άλλα δεν έχει κανένα διακριτικό σημάδι.

8/2/07 7:56 μ.μ.  
Anonymous Παράφωνος said...

συγνώμη μόλις τελειώσετε μπορείτε να ασχοληθείτε με εμάς που έιμαστε σε διάσταση ;)

8/2/07 8:11 μ.μ.  
Anonymous Θεία Λένα said...

Η λέξη "Ζωντοχήρα" σημαίνει ότι έχει μέν χωρίσει αλλά ζεί ο άντρας της. Το "ζωντο" αναφέρεται σε αυτόν.

8/2/07 8:30 μ.μ.  
Blogger o kairos said...

Ιδιως μπλογκερ.
Πρωην ζωντοχηρος.

8/2/07 10:56 μ.μ.  
Blogger Loucretia said...

-Passer-By, πολυ σωστα οσα λες, αλλα γιατι κανεις παντρεμενος δεν νοιωθει ανασφαλης με εναν χωρισμενο;

-Παραφωνε, με σας θα ασχοληθουμε μονο οταν θα ειστε στην "Αναταση" ;-))

-Θεια Λενα, εμενα παλι με απασχολει το δευτερο συνθετικο "χηρα", ισως επειδη λενε οτι "ενα διαζυγιο ειναι ενας μικρος θανατος";

-Καιρε, "ιδιως μπλογκερ" αχαχαχα, θα συμφωνησω απολυτα, αφηστε που ο τσελεμεντες αντικατασταθηκε απο τον κωδικα html ;-))

9/2/07 9:17 π.μ.  
Blogger kourasmeni said...

Η γιαγιά μου πιο παλιά(πριν 2 χρόνια περίπου) έλεγε, παρόλο είχε τραβήξει τα χίλια μύρια κέρατα από τον παππού μου, καλύτερα παντρεμένη και χωρισμένη παρά ανύπαντρη!
Σήμερα, αφού τον τελευταίο καιρό ο παππούς λόγω μέσης βρίσκεται επί μονίμου βάσεως στο σπίτι (παλιά τον χάναμε για μέρες…2 φορές μάλιστα κοντέψαμε να πάμε στη Νικολούλη) και ανά μία ώρα ρίχνουν και έναν καβγά γιατί είναι ανάποδος, τα θέλει όλα έτοιμα στο χέρι και απαιτεί να γίνονται όλα όπως θέλει εκείνος και όποτε θέλει εκείνος, λέει καλύτερα να μην είχα παντρευτεί ποτέ!
Δεν ξέρω τι από τα δύο είναι καλύτερο.
Πάντως όταν τσακώνονται κάθομαι και τους χαζεύω και γίνομαι τη μια φορά ο δικηγόρος του ενός και την άλλη του άλλου.
Ξέρω ξέρω.. είμαι εκτός θέματος πάλι γι’αυτό και βάζω τελεία.

9/2/07 3:54 μ.μ.  
Anonymous Θεία Λένα said...

Οντως το "χήρα", "χήρος" υπονοεί τον θάνατο. Ομως όταν πεθαίνει κάποιος είναι τελεσίδικο, ενώ ένας χωρισμός μπορεί να έχει νταραβέρι με την άλλη πλευρά -ιδιαίτερα αν υπάρχουν παιδιά - εσαεί.

9/2/07 3:57 μ.μ.  
Blogger Μαρκησία του Ο. said...

Ένα τραγουδάκι Ελένη η ζωντοχήρα από το Μινόρε της Αυγής το ξέρεις;;; ;-)))

σε φιλώ!

9/2/07 4:01 μ.μ.  
Blogger Sofogreg said...

Με αυτό και με το ποστ της composition doll, έμαθα και τη γυναικεία άποψη επί του θέματος. Σωστό κι αυτό, που λένε. Εξάλλου κορίτσια, η αλήθεια δεν είναι - σχεδόν ποτέ - μία.

10/2/07 3:45 π.μ.  
Blogger Loucretia said...

-Κourasmeni, τελικα το μεγαλυτερο προβλημα στο γαμο ειναι η συγκατοικηση, η καθημερινοτητα που μας διαλυει, γι αυτο προτεινω να μην παντρευεστε αν δεν εχετε εξασφαλισει τουλαχιστον μαιζονετα ν' απομονωνεται ο καθενας στο διαμερισμα του :-Ρ

-Θεια Λενα, εξαιρετικο το μπλογκ σου, τα συγχαρητηρια μου, εισαι μια ξεχωριστη φωνη στη μπλογκοσφαιρα :-)

-Μαρκησια, το τραγουδακι δεν το ξερω αν και θυμαμαι το αντιστοιχο σηριαλ, για ζωντοχηρους γραφτηκε ποτε τιποτα;; :-ΡΡ

-Sofogreg, ετσι ακριβως ειναι και να ξερεις οτι "συναντησα κι ευτυχισμενους χωρισμενους" ;-)

10/2/07 2:45 μ.μ.  
Blogger Athanassios said...

Απολαυστικό το post σου. Συμφωνώ με την πρόταση σου να κάνουμε ένα forum των ζωντό και να ανταλάσσουμε κείμενα.... Καλημέρα..

11/2/07 8:57 π.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Κύρια Είσοδος