Loucretia's

Παρασκευή, Μαΐου 05, 2006

Να ΜΗΝ εισαι εκει κυριε Τσανς….




Τοπαθα κι αυτό σημερα.
Σε μια κριση εντασης, διαπληκτισμου, νευρων, θυμου, αδιεξοδου, το ονειρευτηκα.
Για την ακριβεια, η εικονα ηρθε από μονη της, την ωρα που τα λογια τεμαχιζαν τις σκεψεις.
Ηθελα να φυγω, να τα παρατησω όλα και να εξαφανιστω.

Και τοτε με ειδα.
Να ανοιγω την οθονη του κομπιουτερ μου και να μπαινω μεσα.
Να κολυμπω στα κυματα του ιντερνετ, να βγαινω στις παραλιες των favourites sites, να παιζω τ’ αγαπημενα μου παιχνιδια, ν’ ακουω τις μουσικες μου, να διαβαζω, να συναντω στις διαδρομες τους φιλους μου, ν’ ανταλλασσουμε τ’αστεια μας, τα νεα μας, να φευγω, να φευγω, να φευγω και να χανομαι εκει μεσα.
Και να μη ξαναγυρνω.

Με τρομαξε αυτή η εικονα. Και πιο πολύ η σκεψη, η επιθυμια.
Αναβω τσιγαρο και κανω μια βολτα στο monitor, προσπαθωντας να ηρεμησω. Μπαινοβγαινω βιαστικα, κλεφτες ματιες στα κειμενα, νοιωθω σαν τον περιπατητη μιας καλοκαιρινης βραδιας που κοιταζει μεσα από ανοιχτα παραθυρα, μπαλκονια φωτισμενα, που διακρινει σκιες πισω από γριλιες, τους βλεπω, δεν με βλεπουν, κλεβω λιγο από τη ζωη τους, από τις στιγμες τους, δε μπορω να μεινω, το βαζω στα ποδια. Το μυαλο μου είναι αλλου κι είναι τρομοκρατημενο.

Σβηνω το τσιγαρο και κανω να κλεισω τον υπολογιστη. Κατι με σταματα, μια ξαφνικη παρορμηση, γυριζω κι ανοιγω έναν λογαριασμο email που σπανια τον κοιτω. Και το βλεπω.
Είναι εκει και με περιμενει.
Ένα τριανταφυλλο κατακοκκινο, μονο του, στη μεση ενος κηπου, με τα πεταλα του ανοιγμενα να λουζονται στον ηλιο. Σταλμενο από προχθες, ετσι απλα.

Κλεινω την οθονη και βγαινω.
Επιστροφη.
Ετσι απλα.

15 Comments:

Blogger The iblog team said...

Μετά από αυτό το post έχετε επισήμως καεί. Welcome to the club, λοιπόν. Πάμε για μια DOTA?

(Δεν ήξερα πως το gmail προσφέρει και υπηρεσίες ψυγείου.)

5/5/06 3:20 π.μ.  
Blogger Aenaos said...

Το θέμα είναι οτι για μερικούς αυτο είναι καθημερινή πραγματικότητα....I AM ADDICTED TO PC!!!!
:S
:(

5/5/06 3:33 π.μ.  
Blogger Idάκι said...

Κι εγώ... χρόοονια τώρα!!
Ευτυχώς δεν χειροτερεύει η κατάσταση τουλάχιστον...

Πώς θα σταματήσω να ασχολούμαι με τα blogs στη δουλειά, μου λέτε;;; Ευτυχώς σπίτι έχει πέσει η σύνδεση καμιά βδομάδα και απαξιεί οποιοσδήποτε να φλασάρει το modem, και κάνω κάποια αποτοξίνωση!

5/5/06 12:49 μ.μ.  
Blogger Λαμπρούκος said...

Πωπω αυτό το κείμενο δεν είχει τίποτα από τη γνωστή Λουκρη, κι όμως ήταν εσύ. Καταπληκτικό καλή μου...

5/5/06 12:51 μ.μ.  
Blogger Xνούδι said...

καλημέρα.

Σου αφήνω άλλο ένα. Κατακόκκινο. Για χτές...

Καλό Σαββατοκύριακο :-)

5/5/06 1:34 μ.μ.  
Blogger not me just us said...

Όχι τίποτα άλλο, αλλά πρώτη μου επίσκεψη εδώ και έπεσα πάνω σε παραλλαγή μιας πολύ αγαπημένης μου ταινίας. Θαρρώ, ο καλύτερος ρόλος που έκανε ποτέ ο Π.Σέλλερς και μια ταινία, στο σύνολό της βαθύτατα διακριτική, χαμηλότονη κιωστόσο τόσο μα τόσο ώριμα αντιεξουσιαστική και ανθρώπινη.

Τριαντάφυλλα.

Κόκκινα.

5/5/06 2:04 μ.μ.  
Blogger Αθήναιος said...

Χτυπάω να απαντήσω στο σχόλιο για να γραψω αυτά που έγραψε ο Δύων-Ανατέλλων verbatim. :-))

Με κάλυψε ο προλαλήσας.

5/5/06 2:52 μ.μ.  
Blogger Loucretia said...

--iblog, DOTA δεν ξερω τι ειναι (αρα οχι και τοσο καμμενη) μονο τον Ντοντα ξερω, αυτον τον ανυστεροβουλο συζυγο της Αθηνας Ωναση :-ΡΡ

--aenae, να σου στειλω τριανταφυλλακια μπας και ξεκολλησεις;; ;-))

--Idακι, εσυ δεν δικαιουσαι ΔΙΑ ΝΑ ομιλεις, στο σπιτι γρηγορα και με κλειστο το modem :-ΡΡΡΡ

--Λαμπρουκινι μου, ολα τα καταλαβαινεις ;-))

--Χνουδι μου νασαι καλα, πολλα-πολλα τριανταφυλλα κι απο μενα :-))

--Γιωργο καλως ηρθες (ναμαστε παλι εδω Αντρεα, αχαχαχχα) κι Αθηναιε, συμφωνω μαζι σας, η ταινια ειναι απο τις αγαπημενες μου και συχνα πυκνα αναφερομαι σ΄αυτη, το tv control που κρατουσε ο Σελλερς, σημερα εχει αντικατασταθει απο το mouse ;-)) Μακαρι να γυριζονται τετοιες ταινιες συχνοτερα!

5/5/06 8:02 μ.μ.  
Blogger Alexandros said...

"..η εικονα ηρθε από μονη της, την ωρα που τα λογια τεμαχιζαν τις σκεψεις..."

Σε καταλαβαίνω πάρα πολύ καλά!!! ;-)))

Εξαιρετικό το σημερινό σου κείμενο !

Ελπίζω να βάζεις την Βοργιώδη μάσκα σου στην άκρη, πιο συχνά και να μας γράψεις και άλλα τέτοια κοσμήματα, σαν το σημερινό!

Σε φιλώ!

5/5/06 9:33 μ.μ.  
Blogger Κοκοβιός said...

Λίγο πεσμένη, ε; Να ανησυχήσω;
Μπα, δεν σε φοβάμαι εσένα. ;-)
Ανακωχή λοιπόν, μέχρι να νιώσεις καλύτερα!
χχχχχ

6/5/06 12:45 π.μ.  
Blogger greekgaylolita said...

Κοιτάζω το ειδωλο μου
στον ηλεκτρονικο
καθρεφτη και η
ευωδια των τριανταφυλλων
της αστικης μου μοναξιας
κατακλύζει το δωμάτιο
Κλεινω τα ματια
χαρουμενος
Για μια
στιγμη
Τα ξαν'ανοιγω
Ομως το ειδωλο μου
εχει εξαφανιστει
Η ευωδια ξεθυμανε
Και η αστικη μου μοναξια
ειναι
ακομα εδω..

6/5/06 12:46 π.μ.  
Blogger Loucretia said...

--Αλεξανδρε, εσυ το ξερεις καλυτερα, οι εικονες επανασυνδεουν τα λογια και τις σκεψεις ;-)

-Πεσμενο ειναι το δικο σου ηθικο Ακατανομαστε επειδη δεν μπορεις να τα βγαλεις περα μαζι μου :-ΡΡΡ
Οριστε, που μου θες και ανακωχη, ΑΥΤΟ ΝΑ ΤΟ ΞΕΧΑΣΕΙΣ :-ΡΡΡΡΡΡΡ

--Λολιτακι μου, για μια ακομη φορα ....εγραψες!!

6/5/06 1:53 π.μ.  
Blogger exiled said...

Υπέροχη ταινία, πολύ ωραίο το ποστ και ταιριάζουνε. Ο Σέλλερς ήθελε να κάνει αυτήν την ταινία τη μισή του ζωή. Καλό σου βράδυ.

10/5/06 12:48 π.μ.  
Blogger Annabooklover said...

Κι άλλη κολλημένη στα μπλογκ. Όπως τα είπες ακριβώς, κλέβω ματιές απ'τη ζωή άλλων ανθρώπων. Μέχρι στον ύπνο μου τους βλέπω πια κι ας μην ξέρω πως μοιάζουν. Η κατάσταση είναι...δεν ξέρω τι! Αλλά μετά λέω πως για να μου συμβαίνει θα το έχω ανάγκη. Όπως όταν θες να τρως συνέχεια ένα συγκεκριμένο φαί και ουσιαστικά είναι ένας τρόπος να σου πει το σώμα σου τί έχει ανάγκη.

10/5/06 1:11 μ.μ.  
Blogger Loucretia said...

--exiled, καλως ορισες στην οικογενεια των Βοργιων, βλεπω οτι εισαι κι εσυ φαν της Λουκρητιας και χαιρομαι που γνωριζεις πολυ καλα αυτη τη ταινια, πραγματικα δεν περιμενα να τη θυμουνται τοσοι! ;-)

--anna, καλως ηρθες, κραταει χρονια αυτη η κολωνια, πιστεψε με, ολες οι μορφες του νετ ειναι ιδιαιτερα εθιστικες, μας χαλαρωνουν, μας διασκεδαζουν, μας προβληματιζουν, αλλα σιγουρα δεν ειναι εκει η διεξοδος ;-)

10/5/06 7:25 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Κύρια Είσοδος