Loucretia's

Σάββατο, Απριλίου 15, 2006

Σκυλοι και κρεβατια ατακτως ερριμμενα...



Σαββατο 6.30 το πρωι, ξυπνω με φριχτο πονοκεφαλο. Καταραμενοι βιορρυθμοι, ολη τη βδομαδα πασχιζω να ξυπνησω νωρις αλλα ποτε δε τα καταφερνω, στη δουλεια φτανω διαρκως αργοπορημενη και σερναμενη. Σημερα που θελω να κοιμηθω λιγο παραπανω, το ματι μου ανοιξε από τα χαραματα και δε κλεινει με τιποτε!

Ο καφες μοιαζει να είναι προσωρινη λυση, αναβω τσιγαρο, στο μυαλο μου γυρνουν εικονες της βδομαδας που περασε, όλα ανακατωμενα, σαν τις σακκουλες σκουπιδιων που κατακλυζουν τους δρομους, σα τη βροχη που αλλαζει βαρδιες με τον ηλιο, σαν τις στασεις του μετρο, ουπς, να θυμηθω να κατεβω!

Ανοιγοκλεινουν οι σκεψεις μου σα τα δωματια του ξενοδοχειου, εκθεση Visions 2006, το νυφικο απο σερβιετες, οι αντρες της παρεας οπισθοχωρουν με αηδια, γελαω (ρε, δεν είναι χρησιμοποιημενες, ελατε πισω), το κρεβατι με τα πρόσφορα (να παρω ένα, πεινασα, αστο κατω, μας γραφουν οι καμερες), οι τοιχοι με τα συνθηματα των επισκεπτων, οι κινεζικες πορσελανες με τις πεοληκτικες αποληξεις (ποσο πιο κομψα να το πω), το δωματιο με τις κοκκινες κουρτινες και το στυλο του στριπτιζ (μου χαριζεις αυτό το χορο;), το βιντεο που προβαλλεται στο ταβανι (ευκαιρια ν’ αραξουμε στο κρεβατι να το δουμε), το καλυτερο κομματι της εκθεσης είναι τα κρεββατια του ξενοδοχειου, τεραστια, σε προκαλουν, ειμαι κουρασμενη, θελω να ξαπλωσω, σε αλλο δωματιο χιλιαδες χαρτακια με τη λεξη «λαβ» (τα παταμε).

Μεσημερι στο Κολωνακι, τρωμε (δυο μαρουλοφυλλα κι ένα αναψυκτικο 20 ευρω, παμε καλα;;) η φιλεναδα πικραμενη, σχεσεις επι ξυλου κρεμαμενες (γιατι δεν χωριζεις; φοβαμαι) καταφθανει περιχαρης ο Σ. με το National Geographic (εχει το Ευαγγελιο του Ιουδα!), πανω στην ωρα κι εσυ, για Ιουδες λεγαμε, φιλεναδα βαλε τη ζωη σου επι των τυπων των ηλων, δε θελω να μεινω μονη, και τωρα μονη σου εισαι, κοριτσια παμε θεατρο, βαριομαστε, τηλεφωνο ο Μ, παμε στην εκθεση, ποτο στο μπαρ του επανω οροφου (τι θα πει εναλλακτικο μπαρ, να μη σφουγγαριζεις ποτε το πατωμα και να κολλανε τα παπουτσια σου; σφηκες θα πιασουμε), τι θα φορεσεις στο παρτυ; μπουργκα.
Kατεβαινουμε στο ισογειο, σκυλια παντου, σε πινακες, σε σκιτσα, σε φωτο, σε βιντεο, σε πηλο, ένα τεραστιο φωτιστικο στη μεση από δίπλες (φυσικα κι είναι αληθινες, τι νομισες), τα φωτα χαμηλωνουν, περφορμανς από Γαλλιδα καλλιτεχνη, στα χερια της δεμενα δυο γουρουνοποδαρα (ιχχχχ αληθινα είναι!!) κατασπαρασσει ένα πιατο με δίπλες (ότι απεμεινε από το φωτιστικο), τρεχει πανω κατω σε ένα τεραστιο ξυλινο τραπεζι, τα γονατα της ματωνουν, φευγει ερποντας, το κλαμα της ακουγεται εξω, κοιταζομαστε (οκ, με επεισε, ξεκιναω διαιτα από αυριο), χτυπαω νυσταλεα τη καρτα, η μουντρουχα συναδελφος με κοιτα με καχυποψια, ξεκολλα γλυκεια μου, δε θα κουβαλησω εγω τα δικα σου απωθημενα, θες σοκολατα; Ο Ν. μου φερνει καφε, χεσε τη μαλακω, ανοιγω το monitor, καυγαδες, μη φοβασαι τη φωτια, 937 τα μπλογκς, δε προκαμω μανα μου να σας διαβασω, τηλεφωνο η ξαδερφη, εχει ηλιο κι εισαι μεσα; φυγαμε, που θα πας για Πασχα, ποιο Πασχα; τρεχει παλι το γαμημενο το θερμοσιφωνο, ξεχασα να πληρωσω τα κοινοχρηστα, δυναμωνει η μουσικη, δακρυζει, μη κλαις ρε γμτ, μη χαραμιζεις δακρια για καποιον που δεν αξιζει, χαμογελα, μαγειριτσα θα φτιαξει η μανα μου, τελεια, εμενα παντα μου κοβει το αυγολεμονο, αναπαντητη κληση, εχει φασαρια, δεν σ’ ακουω, μαλλον δεν θα σ΄ακουσω ποτε, γυρναω σπιτι, η Id πηρε τηλεφωνο μου λεει η κορη μου, Idακι που στο καλο εισαι;

Ο Π. μου δειχνει τη φωτο του στο msn, πως σου φαινομαι, σα τον Πετρελη μοιαζεις, εισαι τρελλη; μα για καλο στο ειπα, εισαι λάμια μου απαντα, δεν εχω καλυτερο κοπλιμεντο, νυσταζω, ξεφυλλιζω το Ευαγγελιο του Ιουδα, δε καταλαβα ποτε πως εφτασε στο φως, από το πιθαρι στην Ελβετια, ασαφης διαδρομη, ο vague tourist φτιαχνει playlist, πρεπει να παρω τον υδραυλικο, οι bloggers κανουν παρτυ, τι είναι bloggers με ρωτα η ξαδερφη, αληθεια τι είναι; Ξερω γω, κατι πλασματα που κουρνιαζουν στο ιντερνετ, αγαπιουνται, τσακωνονται, καταγγελουν, γελανε, κι όλα αυτά χωρις κανεις να ξερει τη φατσα του αλλου, ιντερνομαζωματα-ιντερνοσκορπισματα, πες μου Μ. πως σου φανηκα τη πρωτη φορα που με ειδες; Ξερω, με αντιπαθησες γιατι δεν ημουν αυτό που φανταζοσουν, ναι αλλα μετα σε συμπαθησα τρελα, μη φτιαχνεις εικονες, απεχουν παρασαγγας, θελω το παραμυθι, λυπαμαι, στο τελος ο λυκος την εφαγε τη κοκκινοσκουφιτσα, θα παραγγειλουμε κι άλλη μπυρα ή θα φυγουμε;

27 Comments:

Anonymous αλίνα said...

ωραία...
καλημέρα :)

15/4/06 1:01 μ.μ.  
Blogger cheaplog said...

νομίζω θα 'χε ενδιαφέρον να μας αναλύσεις γιατί οι άντρες κάνουν με τις σερβιέτες όπως οι γυναίκες με τις κατσαρίδες και τα ποντίκια. εμένα πάντως το κουράγιο μου να τις.. πλησιάσω μέχρι εδώ φτάνει :p

15/4/06 4:24 μ.μ.  
Anonymous Theodora said...

Ζαλίστηκα αλλά σαν να σαι μες το μυαλό μου, ρε παιδάκι μου, τα λες.
Αυτό, τον ελεύθερο συνειρμό, πες τα όπως σου έρχονται, δεν χρησιμοποιούσε και ο Φρόυντ;

15/4/06 6:00 μ.μ.  
Blogger archive said...

Ομορφο.Αν κερνουσες και εναν καφε,θα μπορουσα να μη φυγω απο 'δω μεσα ποτε.

Καλησπερα μας.

15/4/06 6:53 μ.μ.  
Blogger Mantalena Parianos said...

"κατι πλασματα που κουρνιαζουν στο ιντερνετ, αγαπιουνται, τσακωνονται, καταγγελουν, γελανε, κι όλα αυτά χωρις κανεις να ξερει τη φατσα του αλλου"
Μου θυμίζει λίγο την ταινία, Une Liaison Pornographique (Μια Πορνογραφική Σχέση)... Την έχεις δει;
Μουτς
Έγραψες.

15/4/06 9:55 μ.μ.  
Blogger un certain plume said...

Εμένα μου θύμισε τα "Στιγμιότυπα" του Άλτμαν.

Μπράβο Λου, εξαίρετος εξωτερικός μονόλογος.

16/4/06 5:34 π.μ.  
Blogger Loucretia said...

Καλημερα και σε σενα Αλινα, εχουμε μια ακομα ομολογια ενος αντρα του Cheaplog, για την απεχθεια τους για τις σερβιετες, για να ρωτησουμε τη Theodora, αυτο πως το ερμηνευει ο Φρόυντ, ισως μπορει να μας πει κι η Archive, κερναμε καφε ολο το 24ωρο οποτε μπορουμε να πουμε οτι θελουμε, Μantalena, εσυ τι γνωμη εχεις, ναι την εχω δει τη "Πορνογραφικη Σχεση", για ενα περιεργο λογο με απογοητευσε, οπως με απογοητευουν οι αντρες που τρομοκρατουνται απο τις σερβιετες :-ΡΡ, αλλα ο certain plume δεν τοποθετηθηκε επι του θεματος, θελω ν΄ακουσω τον δικο του εξωτερικο μονολογο :-ΡΡΡ

16/4/06 8:40 π.μ.  
Blogger un certain plume said...

Δε με εξιτάρουν πολύ οι σερβιέτες. Πάντα προτιμούσα τις πάνες για την ακράτεια.

16/4/06 11:51 π.μ.  
Blogger verbal said...

Τελικά δε μας είπες, θα ψήσετε, ή θα δείτε αρνί μόνο στις φωτογραφίες του google?

16/4/06 1:02 μ.μ.  
Blogger Loucretia said...

Δεν ειναι κακη ιδεα οι φωτο του google, εχουν και μηδεν χοληστερινη, αλλα εσυ δεν μας ειπες, θα ερθεις τελικα στο blogοπαρτυ ή θα το δεις απο φωτογραφιες;

16/4/06 1:11 μ.μ.  
Blogger Κοκοβιός said...

Αααααα!! Τι ωραίο ποστ!!!!
Κοίτα να δεις που δεν μπορεί ούτε κακία να μου βγει σήμερα!
(Για να καταλάβεις πόσο χάλια είμαι, δηλαδή).
Πρέπει να ξαναβρώ τη φόρμα μου και να επανέλθω με ένα σακί βιτριόλι!
:-ΡΡΡ

16/4/06 1:57 μ.μ.  
Blogger Loucretia said...

Κοκ, αργεις :-ΡΡ

16/4/06 2:41 μ.μ.  
Blogger The iblog team said...

Ωραίο παραλήρημα! Και δεν το λέω για τους λόγους που φαντάζεσαι :P

16/4/06 4:02 μ.μ.  
Blogger verbal said...

θα στείλω άνθρωπό μου να το κάνει ντοκιμαντέρ...

κάνα ταμπονάκι, δεν υπήρχε στο δωμάτιο;

16/4/06 7:57 μ.μ.  
Blogger Loucretia said...

Υπηρχαν αποκεφαλισμενες κουκλες στο WC ενος δωματιου και πλακακια πιτσιλισμενα με αιματα, απορω πως σου ξεφυγε αυτη η εκθεση...

16/4/06 8:06 μ.μ.  
Blogger Mantalena Parianos said...

Τι τρέχει με τις σερβιέτες;
Έχει κανείς πρόβλημα; (εκτός από μας τις αιματοβαμμένες;)
:-Ρ

17/4/06 12:31 π.μ.  
Blogger MoSeS said...

Υπάρχουν και καλοί λύκοι, όπως και κακές κοκκινοσκουφίτσες (και δεν αναφέρομαι σε σερβιέτες εδω...) και γι' αυτό είμαστε εδώ για να τους αλλάζουμε τους ρόλους και να περνάμε καλά!
υγ. Πες μου ότι σου πέρασε ο πονοκέφαλος..

17/4/06 1:18 π.μ.  
Anonymous Theodora said...

Νυφικό από σερβιέτες, μια πολύ οικονομική λύση εδώ που τα λέμε.
Τελοσπάντων, η φροϋδική άποψη θα μπορούσε να είναι ότι ο φόβος/φθόνος της σερβιέτας είναι παράλληλος με το φόβο/φθόνο του πέους (που υποτίθεται, κατά τον Φρόυντ, ότι ταλανίζει τις γυναίκες, καμία σχέση με την πραγματικότητα ασφαλώς).Και νομίζω κάτι αναφέρεις για κινέζικες πορσελάνες με πεοληκτικές απολήξεις.Τίποτα δεν είναι τυχαίο, οι συνειρμοί είναι προφανείς.
Τα γουρουνοπόδαρα δεν τους τρόμαξαν καθόλου;

17/4/06 1:18 π.μ.  
Blogger Λαμπρούκος said...

Μήπως μπορείς να μου φέρεις μία εξάδα από τα κινέζικα φλυτζανάκια?

17/4/06 10:19 π.μ.  
Blogger Snowhite said...

Ωραίο θα ήταν το νυφικό..
Ειδικά σε συνδιασμό με ενα βέλο απο ταμπόν :P

*Τότε να δείς τρομάρα που θα έπερναν!! ;)

17/4/06 10:18 μ.μ.  
Blogger Idάκι said...

Τρέλλειο post!!!

Να λείπω πιο συχνά, γράφεις κάθε φορά ;)

Bestest of your best... Και θά'θελα να δω αυτή την έκθεση!

Εδώ είμαι πάντως, και ναι, αυτό που φαντάστηκες ήταν! Λεπτομέρειες πολύ σύντομα (για να φάω κι άλλα voodoo :-Ρ)

Ματς!

18/4/06 2:41 π.μ.  
Blogger gelial said...

«Ξερω γω, κατι πλασματα που κουρνιαζουν στο ιντερνετ, αγαπιουνται, τσακωνονται, καταγγελουν, γελανε, κι όλα αυτά χωρις κανεις να ξερει τη φατσα του αλλου, ιντερνομαζωματα-ιντερνοσκορπισματα»

ο πιο ωραίος ορισμός που άκουσα ποτέ για τους βλόγγερς!
την αγάπη μ, μανίτσα'μ

18/4/06 4:59 μ.μ.  
Blogger Acid_K said...

Λουκ μακράν το καλύτερο σου ποστ ever!
Μπράβο!

19/4/06 12:33 π.μ.  
Blogger alombar42 said...

Καλημέρες - ήταν βαρύ το πάπλωμα;!

20/4/06 11:45 π.μ.  
Blogger Loucretia said...

Ασε alombar, επαθα χανγκοβερ απο τις κοκακολες ;-)))

20/4/06 3:11 μ.μ.  
Anonymous Μ. said...

Η πιο ζεστή αγκαλιά.

21/4/06 12:36 π.μ.  
Blogger Loucretia said...

M...

ποιος/α;

21/4/06 1:15 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Κύρια Είσοδος