Loucretia's

Πέμπτη, Μαρτίου 30, 2006

Θαπρεπε, θαπρεπε, να ΄σουν εδώ...



"Θαπρεπε, Θαπρεπε, νασουν εδώ που σε χρειαζομαι….
Γιατι βλεπω τις αδειες καρεκλες και σκιαζομαι, σκιαζομαι…."

Μονολογουσε ο Αλιπαστος Αλιαγας στα βραβεια Αριων που χειροκροτηθηκαν από το κοινο με τοση θερμη οσο οι εξαγγελιες Αλογοσκουφη. Ναι, ναι, τα αδεια καθισματα ειμασταν εμεις που λειπαμε, εμ τι, μονο η Αντζελα θα τα σνομπαρει;

Αργα το βραδι της Τριτης κι αφου επιδοθηκα στο γνωστο παιδομαζωμα («θα περασεις να με παρεις;», «φερε μου τσιγαρα» «πως ειπαμε το δρομο;») βρεθηκα σε δημοσιογραφικη γιαφκα των βορειων προαστειων, γνωστη για τα ανατρεπτικα παρτυ και τις βραδιες ανεξαρτητου σινεμα που διοργανωνει («παλι τη Κορη μου τη Σοσιαλιστρια θα δουμε;;;»).
Ησαν ολοι εκει, μεγαλος απων ο ΡοζιΣανταλ, που ακομα θρηνει την αποχωρηση της ανηψιας της Μοσχολιου από το FameStory2 κι εκτοτε αρνειται να δει οποιαδηποτε μουσικη εκδηλωση. Επιμελως του αποκρυψαμε ότι τα βραβεια Αριων λαμβαναν χωρα στο Μεγαρο γιατι ηταν ικανος να εξαμολυσει στρατιες αρουραιων ζωσμενων με δυναμιτες αναμεσα στους θεατες.

Το θηριοτροφειο ειχε μαζευτει από νωρις, το μαρτυρουσε το βουνο από τα αδεια τενεκεδακια μπυρας στα ποδια του Βαγγ. Οι υπολοιποι επιδιδονταν στην καταποση ενός αηδους μπορντοκοκκινου φρουλοειδους σκευασματος («Ουστ» το λεγανε, «Οξωαποδω» δε θυμαμαι) που τους μεταμορφωνε σε βαμπιρελλες. Κι αφου, ξεχεσα για 487η φορα τον Παν. που με καθυστερησε , πεταξα στο κεφαλι του Verb. το πακετο τσιγαρα που με αναγκασε να ψαχνω ολη τη περιοχη της μειζονος πρωτευουσης για να το βρω, εστειλα το 229ο μηνυμα στον Σ. που αγνοειτο η τυχη του από τα βραβεια ΠοπΚορν, εγκατασταθηκα στην πιο αναπαυτικη πολυθρονα του σπιτιου, εκπαραθυρωνοντας τον ατυχο προηγουμενο ιδιοκτητη της.

Το γλεντι ειχε αναψει για τα καλα.
Η οικοδεσποινα με κοκκινες μπαλαρινες, παλτο ριγμενο στους ωμους (ηθελε να μας πει κατι για τη θερμανση;) και μικροφωνο ανα χειρας, τραγουδουσε με παθος ολες τις τελευταιες επιτυχιες. Τη συνοδευε εξισου παθιασμενα ο Verb (όταν δεν επινε το αηδες φραουλοσκευασμα και δεν χωνοταν στη γαβαθα με τα φουντουνια). Στη χορωδια τ-Αλεπορου προστεθηκε κι ο Moses, που επιδοθηκε σε χορευτικες φιγουρες αφηνοντας να φανει η δια χειρος Cavalli ζωνη του με ζωγραφισμενες μπεκατσες.
Ο δικηγορινος εφτασε φυσικα τελευταιος, προφασιζομενος ότι ειχε πολλες αγωγες να γραψει, αλλα τα χασμουρητα του και τα πρησμενα ματια του, προδιδαν ότι κοιμοταν μεχρι εκεινη την ωρα.

Από την άλλη, ο ιδιοκτητης του σπιτιου, κλεισμενος μεσα στο γραφειο του, εγραφε μανιωδως στο λαπτοπ του, αρθρο με τιτλο «Η Μαστιγα των Bloggers: Δεκα τροποι να τους εξοντωσετε ». Οι υπολοιποι παρευρισκομενοι, προσπαθωντας ν’ αποφυγουν τις αγριοφωναρες και τα γελια, ειχαν βρει καταφυγιο διπλα στο τζακι καιγοντας ομοιωματα μας.
Δυστυχως δεν ειχα μαγνητοφωνο για να καταγραψω τις ατακες που ακουστηκαν και θα εφθαναν να τροφοδοτησουν πολλα πολλα posts.

Να σημειωσω ότι αγαπημενο θεμα της βραδιας ηταν το σκηνικο των βραβειων, ο «γιγαντιος-ανοξειδωτος-τριφτης-της-Αlessi» που με τα κινουμενα φωτακια πανω του, παρεπεμπε σε συνεχες τριψιμο του τυριου. Κάθε φορα που εμφανιζοταν, ξεσηκωνε κυματα ενθουσιασμου στην ομηγυρη που αναπολουσε με ριγη συγκινησης τα μεσημερια και τις Νυχτες Παρμεζανας στην Pasteria.

Πρωταγωνιστες των βραβειων Αριων :
• Η λαχανι σκια και το χτενισμα «καποιος-να κλεισει-τον-ανεμιστηρα» της Τσαλιγοπουλου, που συνοδευαν το στολισμενο με κραμβολαχανα φορεμα της.
• Η λαχανι παλι σκια που ξεχασε να τη βγαλει όταν, ντυμενη στα μαυρα, τραγουδουσε in memoriam.
• Οι Βανεσες Μεη, που επαιζαν βιολι ντυμενες χερουβειμ.
• Η ιδια μαυρη «γραβατα-κορακι» που φοριοταν λοξα κι εναλλασσοταν από Σακη Ρουβα μεχρι Ζακ Στεφανου (μετα την επεστρεψαν στο γραφειο κηδειων απ΄οπου την ειχαν δανειστει)
• Το κοκκινο σεμεν από βελονακι που το εβγαλε από το τραπεζακι της τηλεορασης και το εριξε φευγοντας πανω της η Χαρουλα Αλεξιου (παλι καλα που στη φουρια της δεν φορεσε και τη κεραια)
• Το ασπρο σακκακι της Νανας Μουσχουρη (ειπαμε, οκ, λατρευεις τον Σακη, αλλα σταματα ν΄ αντιγραφεις τη ντουλαπα του)
• Η μοναξια της Δομνας Σαμιου (μονη της τραγουδουσε τα δημοτικα, μονη της εκανε κεφι, ουτε ενας δεν ηξερε τα τραγουδια για να τη συνοδευσει)
• Ο Γαργανουρακης …! (ο ποιος;;)
• Το γκαζονι κουρτινα-φορεμα, μιας εκ των Παπακαλιατειων ηθοποιων που προκαλεσε συχνοουρια στα σκυλακια-θεατες
• Το παγωμενο-τελειωνετε-να-φυγουμε- κοινο της αιθουσας (το bottox ειχε ακινητοποιησει ακομα και τα δαχτυλα τους που αρνιοντουσαν να χειροκροτησουν)
• Η Ελενα-στριτζωμενη-Ακριτα που θελησε να τα χωσει στους αποντες (μη στριγγιαζεις άλλο, θα ζαρωσει κι η καμερα)
• Ο κορμος-σοκολατα που κουβαλησα και μεχρι να γυρισω το βλεμμα μου, ειχε εξαφανιστει και το κουτι ακομα.

Τα υπολοιπα μπορειτε να τα διαβασετε στο blog ενος ακομη παρευρισκομενου, εδώ.

21 Comments:

Blogger ramon said...

αυτα δεν ειναι βραβεια ΑΡΙΩΝ

ειναι βραβεια ΑΓΡΙΩΝ!

30/3/06 7:33 μ.μ.  
Blogger Alexandros said...

Εγώ πάλι είδα Θέμο! Έπαιρνε συνέντευξη από κάτι "σκυλιά του πολέμου" που είχαν εκθέσει τα προσόντα τους σε κοινή θέα (ο Μικρούτσικος δεν πιάνεται), ενώ στην οθόνη έπαιζαν συνθήματα του τύπου "Η παρακολούθηση των βραβείων Αρίων προκαλεί κυτταρίτιδα στις γυναίκες!!!".

Αλήθεια Λουκρητία μήπως είδες καμιά διαφορά στην Β-οργιώδη κορμοστασιά σου έπειτα από τα Αρίων; :DDD

30/3/06 7:51 μ.μ.  
Blogger Κοκοβιός said...

Πώς δεν είδε βρε Αλέξανδρε; Ήταν 1.48 και έφυγε από το Μέγαρο 1.51 από το συνεχές τέντωμα του λαιμού μπας και προφτάσει να δει κι εκείνη η καημένη κάτι! :-ΡΡΡΡ
Άσε που η απονομή γινόταν στην αίθουσα "Αλεξάνδρα Τριάντη" και όχι στην κεντρική όπως πέρυσι, με αποτέλεσμα η Λου να ψάχνει παντού την "Αλεξάνδρα Λαδικού" και η διεύθυνση του Μεγάρου να προσπαθεί να βρει στα γρήγορα το τηλέφωνο του Νταού.
Τα άλλα δεν στα είπε: Που τεντώθηκε μπροστά από τις πόρτες των φτηνών (φυσικά) θεωρείων, σκούζοντας "δεν είμαι τζαμπατζού, μου' πεσε η πρόσκληση στο νεροχύτη" και είδανε και πάθανε οι άνθρωποι για να της δώσουν να καταλάβει ότι την πιστεύουν.
Άσε το φόρεμα: Σου λέει "πάω σε γκαλά, ας ντυθώ γ-καλά η γυναίκα". Και ντύθηκε με γκρί-γαϊδουρί ζέρσεϊ ξώπλατο κι από κάτω φουρό, ίδια η Ρόσσι Ντε Πάλμα ήτανε, σου λέει! :-ΡΡΡΡΡ
Άντε ρε Λου, και του χρόνου στα Razzies! :-ΡΡΡΡΡ (Λέγε με και "χρυσά βατόμουρα")

30/3/06 8:05 μ.μ.  
Blogger gelial said...

χεχεχεχε αφού αντέξατε να βγάλετε ολο το 3ωρο, πάλι καλά. Εγώ είδα δέκα λέπτά και έπεσα κάτω βγάζοντας αφρούς από το στόμα (υπερβολές) :)

30/3/06 8:25 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Μια χαρά σας βρίσκω, πάντως...

30/3/06 8:25 μ.μ.  
Blogger cheaplog said...

η κορυφαία σκηνή της βραδιάς, που έχασαν όσοι νόμιζαν ότι θα 'χαν καλύτερη θέση στο μέγαρο, ήταν βέβαια ο καλός ιδιοκτήτης, που κατέβαζε μανιωδώς όλη τη σχετική βιβλιογραφία (εξόντωσης bloggers).

και ξέχασες να αναφέρεις ότι ο ζακ φόραγε τραβηγμένη τη γραβάτα γιατί από κει τον τράβαγαν μπας και φανεί ψηλότερος απ την ευριδικη.

30/3/06 8:40 μ.μ.  
Blogger The iblog team said...

Fuckin LOL

Λουκρητία, ειλικρινά, δεν νομίζω να έχεις γράψει καλύτερο post. Και δεν το λέω επειδή αναφέρομαι εγώ μέσα (αν και θα μπορούσα).

Υποκλίνομαι και παραδέχομαι την ήττα μου, στην περιγραφή της βραδιάς.

P.S. Και το comment του Κοκοβιού δεν πάει πίσω.

30/3/06 11:02 μ.μ.  
Blogger Aenaos said...

χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαα
Λουκριτία τελικά η κυρία με την πράσσινη σκιά και το κόκκινο κραγιόν η Τσαλιγοπούλου ήταν?
Γιατϊ ήμουν σε γνωστή αλυσίδα καταστημάτων φαγητού εκείνη τη βραδιά και το βλέπαμε εξ αποστασεως το ολο σκηνικο και νόμιζα οτι ήταν ο ζαχαράτος ντυμένος Τσαλιγοπούλου!!!!

Τελειο post παραυτα!!
Κeep up the good work!
:)

30/3/06 11:55 μ.μ.  
Blogger verbal said...

To πιοτό το λένε Σούξου, και φουντούνια δεν εμφανίστηκαν ποτέ. Ούτε και η Κοκκίνου, δυστυχώς...

31/3/06 2:06 π.μ.  
Blogger cheaplog said...

εγώ περαστικός είμαι να σας πω για τη Βανέσα Αδαμοπούλου για να μας ανεβάσω στο google :P

31/3/06 2:08 π.μ.  
Blogger Λαμπρούκος said...

Αυτό που μ αρέσει σε εσένα είναι ότι μένεις στην ουσία των γεγονώτων και δεν αναλώνεσαι σε περιτούς και ευκαιριακόυς κιτρινισμούς.

31/3/06 10:10 π.μ.  
Blogger MoSeS said...

Να πω εδώ πως ο Cavalli απέσυρε τελικά τη ζώνη με την ξεπουπουλιασμένη μπεκάτσα από τα Α(γ)ρίων όταν με άκουσε στο sing along του My Way με τους υπόλοιπους αλαλιάζοντες Bloggers με Αδαμαντίδη, Αλιά(δ)α, κλαρίνο Σαλέα και ένα πιανίστα με σύνδρομο Down. :PPP

31/3/06 10:38 π.μ.  
Anonymous ΡοζιΣαντάλ said...

Τι είναι επιτέλους αυτά τα Αρίων;

31/3/06 11:37 π.μ.  
Blogger Idάκι said...

Άσε Ρόζι μου, γύρνα στον Part σου εσύ, μην πάθεις και κανένα ανεύρυσμα και μείνω χήρα :-ΡΡ

Καλοπερνάτε βλέπω, και δεν σας λείπω καν!! Έτσι έτσι... ;)

(με συμφέρει φυσικά, έχω και μια ΝΥ στα σκαριά :Ρ)

31/3/06 1:42 μ.μ.  
Blogger Gourouna said...

Αχ κακόμοιρα μωρά μου... Δε βρήκατε προσκλησούλες για να μπείτε; Πρέπει να ήμουν η μόνη blogger εκείνο το βράδυ στο Μέγαρο. (Και το Δημουλίνι, φυσικά, που με συνόδευσε!)

31/3/06 3:08 μ.μ.  
Blogger Loucretia said...

--ramon, κι υστερα σου λενε οτι η μουσικη εξημερωνει τα ηθη!

--Αλεξανδρε, εγω δεν ειδα καμια διαφορα στη κορμοστασια μου, για τον κορμο-σοκολατα παλι, δεν παιρνω ορκο :-ΡΡ

--Ιταμο ιχθυονι, σε τι παραληρημα ζηλοφθονιας εχεις πεσει παλι; Ξεχασες τοτε που ντυθηκες ταξιθετρια αλα Βουγιουκλω για να μπορεσεις να μπεις κρυφα στα Κορφιατικα βραβεια;; Για να μη πω οτι στα βραβεια ΠοπΚορν πουλαγες σαμαλι απεξω (τετοια ασχετοσυνη) και καρφωθηκες !! :-ΡΡΡ

--Gelial, ο δικος μας οικοδεσποτης να δεις τι αφρους εβγαζε!!

--anonymous, γιατι, πριν πως μας βρισκατε;

--iblog team, τολμας να βαζεις στην ιδια κατηγορια το κειμενο μου με το comment του ακατανομαστου;;; σα δε ντρεπεσαι!

--aenaos, πεστο βρε παιδι μου οτι ηταν ο Ζαχαρατος και την παρεξηγησαμε τη κακομοιρα :-Ρ

--verbal, εχεις μεγαλο Σουξου στα χειληηηηηη.... :-ΡΡ

--cheaplog, δεν επιτρεπουμε διαφημισεις αλλων γυναικων στο blog μας, αλλωστε τι να μας πουν κι αυτες..

--Λαμπρουκο baby, χαιρομαι οταν συναντωνται τα βαθυστοχαστα πνευματα μας ;-)

--Moses, εμαθα οτι ο Cavalli σχεδιαζει επειγοντως ζουρλομανδυες, παντα με ζωγραφιστες μπεκατσες φυσικα :-ΡΡΡ

--Ροζισανταλ, ας παρουμε τα πραγματα απο την αρχη, Δαρειου και Παρυσατιδος, γιγνονται παιδες δυο....

--Idακι, ΕΝΝΟΕΙΣ ΟΤΙ ΠΑΣ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ;;;; και μετα λες οτι εμεις καλοπερναμε :-ΡΡ

--Γουρουνα, Δημουλινι who?????

31/3/06 9:30 μ.μ.  
Blogger verbal said...

Εγώ πάντως, Moses, επιμένω ότι ο πιανίστας ήταν μια χαρά όταν ανέβηκε στη σκηνή. Οποιαδήποτε μεταβολή στην ψυχοσωματική του ακεραιότητα, σημειώθηκε κατα τη διάρκεια της εκτέλεσης.

1/4/06 3:04 π.μ.  
Anonymous αλίνα said...

ε όχι κ μπαλαρινες τα τρέντυ κόκκινα αντίντας μου!
ως οικοδέσποινα (που τη μισή ώρα ήταν αλλού) θέλω να δηλώσω ότι ο σοκολατένιος κορμός κοιμήθηκε μαζί μου τη νύχτα κ περάσαμε πολύ ωραία οι δυο μας (χθες πέταξα το κουτί). επίσης ξέχασες να αναφέρεις το ποτήρι - προίκα μου / ικεα που έσπασε ο δορκ. κατά τα άλλα το κόκκινο ζουμί που έπιναν αυτοί οι ανώμαλοι ήταν καραμπίχλα αλλά ακόμα χειρότερο ήταν το τσουβάλι που φορούσε η μπάμπαλη.
τελικά ποιος κέρδισε;

2/4/06 1:06 π.μ.  
Blogger Acid_K said...

Δυστυχώς στην φαντασμαγορική αυτή βραδιά δεν μπόρεσα να παρευρεθώ λόγω εξαιρετικά σημαντικού ραντεβού, παρόλαυτα είχα τηλεφωνική επικοινωνία για να μαθαίνω τις εξελίξεις, σας παραπέμπω απόσπασμα από τη μαγνητοφωνημένη μου vodafone - συνομιλία:
Acid_K: αφού μου το'παν σου λέω! η Καγιά φοράει το ασημένιο καλτσόν μου!!! (ένα σοκ που ακόμα δεν έχω καταφέρει να ξεπεράσω παρά τα τρία βάλιουμ που καταπίνω κάθημερινά)
iblog team: η Βίκυ είναι η πιο όμορφη Ελληνίδα! (σάλια τρέχουν στο ακουστικό...)
Αcid: !@$$^^ σιχαμένη &*@@@###%$^@@ μούτζα #$#%$%^^! τη μισώ &*%$#@#$ !!!!
e laywer: όχι παιδί μου, δεν το φορούσε, ξεβράκωτη ήταν!
iblog: τα λες όλα αυτά γιατί την ζηλεύεις που είναι τόσο όοοοομορφη...(με φωνή μελωμένη)
Acid: ... (δεν μπορώ να μιλήσω γιατί βγάζω αφρούς από το στόμα)

Τα βραβεία Αρίων βλάπτουν σοβαρά την ψυχική μας υγεία (με ποικίλους τρόπους)...

2/4/06 6:15 μ.μ.  
Blogger ellinida said...

Καλά τα λες , πέρασε μου τώρα τα φουντούνια ! :)))

2/4/06 7:25 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

That's a great story. Waiting for more. » » »

23/4/07 6:08 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Κύρια Είσοδος