Loucretia's

Τετάρτη, Δεκεμβρίου 07, 2005

Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου


Σε σένα μιλάω. Σ' αυτή που νιώθει, πονάει, αγαπάει, ελπίζει και δένεται με όλη της την ψυχή, και δεν δέχεται να κοιμηθεί, να ξεκουραστεί, πόσο μάλλον να νεκρωθεί. Κατά καιρούς, έχω καταφέρει να σε κλειδώσω, αλλά πάντα ξαναβρίσκεις το κλειδί. Πάντα βγαίνεις έξω και ευθύς ξαναμπλέκεις.

Και μετά, με φωνάζεις να σε ξεμπλέξω και να σε νανουρίσω με λόγια γλυκά, τη στιγμή που θέλω να σε ταρακουνήσω και να σου φωνάξω: Ξύπνα! Δεν ζούμε σε ρόδινο κόσμο!

Με κοιτάς με μάτι λοξό, μου ανακοινώνεις πως δεν ξέρω να ζήσω. Μα δεν μπόρεσα να μάθω, διότι έπρεπε να σε προσέχω και να φροντίζω να επιζείς. Για να μπορείς να τρως τις μπανανόφλουδές σου με την ασφάλεια ότι πάντα θα υπάρχω να σου δίνω το χέρι να ξανασηκωθείς, θα σε ξεσκονίζω και θα σε στήνω στα πόδια σου. Μέχρι την επόμενη τούμπα.

Απορώ πώς συνεχίζεις να περπατάς ξέροντας ότι οι μπανανόφλουδες καιροφυλακτούν. Που λέει και ο φίλτατος Δόρκιος, this is the school of hard knocks, κι εσείς δεσποινίς, αύριο με τον κηδεμόνα σας διότι πάλι μονάδα γράψατε.

Τινάζεις το κεφάλι πίσω, γελάς, όχι ειρωνικά, δεν ξέρεις ειρωνεία. Προκαλείς. Ποια κερδίζει, αυτή που έζησε το τελευταίο τρίμηνο το όνειρο, που το έκανε δικό της, ή αυτή που κοίταζε αλαφιασμένη πάνω από τον ώμο της για να τον δει να φεύγει; Ανταπαντώ, τι μετράει περισσότερο, η ευτυχία της στιγμής που ζεσταίνει την καρδιά για καιρό, ή το μέτρημα των ατέλειωτων νυχτών, το κάθε δάκρυ, η κάθε μέρα χωρίς εκείνον που σε έκανε να πιστέψεις, μικρή αφελή, ότι θα ήταν δίπλα σου για καιρό ακόμη;

Όχι, δεν είναι χτύπημα κάτω από τη ζώνη. Η αλήθεια είναι. Μη με κοιτάς μουτρωμένη. Μακάρι να μπορούσα να σου δώσω μια από εκείνες τις κάρτες ανώδυνου χωρισμού, αλλά δεν παίζουμε Μονόπολη, παίζουμε τη ζωή μας. Και δεν έχουμε άλλη, τι νόμιζες;

Σε σένα μιλάω, την άλλη εμένα... Μη με τραβολογάς, κι εγώ θέλω να ζήσω.

10 Comments:

Anonymous Δρ δορκ said...

Και μετά, λέει, γδύνεστε και μπαίνετε σε ρινκ με λάσπες!

Μπα, αυτό θα λεγόταν school of hard penises...

:-p

7/12/05 2:54 π.μ.  
Anonymous δρ. δορκ said...

...ή καλύτερα "school of hard cocks"

:-D

7/12/05 11:17 π.μ.  
Blogger Loucretia said...

Idακι μου, μια χαρα τα λες!!

(επειδη ειναι γνωστο-κι απο προηγουμενα posts μου-οτι οταν μιλαω για ερωτες, ο κυνισμος μου χτυπαει κοκκινο, θα προτιμησω να βγαλω το σκασμο)

Υ.Γ. αλλα δεν θα κρατηθω να μη σχολιασω....εεεεε οχι και δοκτωρ ο Δορκιος!!! μη τρελλαθουμε τωρα!! :-ΡΡΡ

7/12/05 7:57 μ.μ.  
Anonymous dimitris said...

Αν αγαπάς κάποιον άστον ελεύθερο...
Αν δε γυρίσει δεν ήταν ποτέ δικός σου.
Αν γυρίσει, αγάπατον για πάντα.

7/12/05 10:22 μ.μ.  
Blogger Idάκι said...

Δόρκιε, τα γέλια που έκανα, θα τα θυμάμαι για καιρό!! Η φαντασία σου θα σε πάει μακριά εσένα ;)

Λου, κάπου το ήξερα ότι θα ταυτιστείς με αυτή που έγραψε το κείμενο :PP

Δημήτρη, παλιό, γνωστό, αλλά είμαστε στη δεύτερη γραμμή. Thanks πάντως :)

7/12/05 11:05 μ.μ.  
Blogger elefantas said...

και όπως φαίνεται οδεύετε προς την τέταρτη γραμμή ,γλυκιά μου :)
σας βρήκα λοιπόν ,ωραίο blog
θα τα λέμε:)

8/12/05 1:41 π.μ.  
Blogger ViSta said...

...Ποια κερδίζει, αυτή που έζησε το τελευταίο τρίμηνο το όνειρο, που το έκανε δικό της, ή αυτή που κοίταζε αλαφιασμένη πάνω από τον ώμο της για να τον δει να φεύγει; Ανταπαντώ, τι μετράει περισσότερο, η ευτυχία της στιγμής που ζεσταίνει την καρδιά για καιρό, ή το μέτρημα των ατέλειωτων νυχτών, το κάθε δάκρυ, η κάθε μέρα χωρίς εκείνον που σε έκανε να πιστέψεις, μικρή αφελή, ότι θα ήταν δίπλα σου για καιρό ακόμη;...

Πολυ καλες οι ερωτησεις, αλλα ακυρες, γιατι η αγαπη δεν ειναι θεμα στο οποιο ενδιαφερει ποιος κερδιζει και ποιος χανει, παρα ποιος αγαπα.
Αγαπησε καποιος; Τοτε εζησε.
Δεν αγαπησε; Κριμα, αλλα η ζωη συνεχιζεται, ισως να αγαπησει στο επομενο femtosecond...

Καλημερα, καλη εβδομαδα.

19/12/05 1:54 μ.μ.  
Blogger Idάκι said...

ViSta, φυσικά και είναι άκυρες ερωτήσεις, αλλά οι δυο αντιμαχόμενες δεν το έχουν πάρει χαμπάρι!

Αυτό που έζησες είναι αυτό που μένει, απλά πρέπει να φιλτραριστεί από τον χρόνο και να γίνει εκχύλισμα της αγάπης που πέρασε, χωρίς τα κατακάθια της πίκρας και της λύπης.

Καλή εβδομάδα και σε εσένα!! :)

19/12/05 2:51 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Looking for information and found it at this great site... » » »

6/2/07 10:22 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

best regards, nice info »

21/2/07 6:50 π.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Κύρια Είσοδος